Phobos2 – Victor Dixen

0
119

Na het razend spannende slot van Phobos staan de twaalf pioniers van het Genesisprogramma voor een allesbepalende keuze: landen op Mars of toch met de Cupido terug naar de aarde? Nu alle pioniers bekend zijn met de vreselijke uitkomsten van het Rapport-Noé, waarin duidelijk wordt dat landen op Mars waarschijnlijk hun dood zal betekenen, is die keuze minder makkelijk dan gedacht. Ook terugkeren naar de aarde staat namelijk gelijk aan een doodvonnis, want de voorraden in het ruimteschip zijn bijna op. Er wacht de twaalf jongeren dus een moeilijke keuze: sterven in de Cupido of als proefdieren sterven op Mars?

De meningen zijn verdeeld en het is de Franse Léonor die uiteindelijk de knoop moet doorhakken. Ze kiest ervoor om de oorspronkelijke plannen door te zetten en ondanks alles tóch te landen op Mars. Wie weet kunnen ze een manier verzinnen om toch te overleven. Maar voor het zover is hebben Léo en de andere pioniers nog genoeg andere dingen om zich zorgen over te maken: de landing zelf bijvoorbeeld, en het feit dat Serena McBee, het hoofd van het Genesisprogramma, elk moment de druk op de basis op Mars kan laten wegvallen. Om nog maar niet te spreken over de uiteindelijke liefdeslijstjes, want ook daar zit Léonor mee in haar maag: kiest ze voor de Braziliaanse Mozart of toch voor de Amerikaanse Marcus?

Na het razend spannende einde van Phobos dendert Phobos2 als een achtbaan vol loopings en onverwachte wendingen verder.

De achtbaan dendert verder
Zoals ik in mijn recensie van het eerste deel schreef, begon Phobos vrij traag en werd er veel aandacht besteed aan de wereld waarin het verhaal zich afspeelt, de personages en de techniek waarmee alles gepaard gaat. Na verloop van tijd werd het verhaal echter steeds spannender en mondde dat uit tot een climax met de enorme cliffhanger op het einde. Met Phobos2 gaat Victor Dixen meteen verder waar hij gebleven is, en dat betekent dat je als lezer dus meteen weer midden in die spanning valt. De wereld en de personages zijn ondertussen bekend, dus heeft Dixen dit keer al zijn aandacht gericht op de verschrikkelijke momenten die de twaalf pioniers te wachten staan. En met resultaat, want de eerste helft van dit tweede boek is zo verschrikkelijk spannend dat ik het meerdere keren heb uitgeschreeuwd van frustratie!

Phobos2 begint dus als een achtbaan vol loopings en onverwachte wendingen. De liefdeslijstjes worden bekendgemaakt, de kandidaten landen op Mars met alle gevolgen van dien, en daar, op de rode planeet, leren ze elkaar en Mars weer op een heel andere manier kennen. Waar het eerste deel echter langzaam begon en spannend eindigde, gebeurt in Phobos2 het omgekeerde. Na die razend spannende eerste helft zakt het verhaal in en lezen we veel vanuit de perspectieven van Andrew, Harmony en Cindy, die helaas niet altijd evenveel toevoegen. Het verhaal leest nog steeds wel lekker weg, maar de echte spanning is eruit, waardoor dit boek toch niet met zo’n klapper eindigt als het eerste deel, en dat is jammer, want het einde van boek één heeft echt indruk op me gemaakt.

Het leven op Mars
Toch wordt de tweede helft van dit boek nergens echt saai, aangezien Victor Dixen in dit tweede deel wederom laat merken hoeveel research hij heeft gedaan voor deze serie. Vooral het wetenschappelijke aspect op Mars is heel gaaf uitgewerkt, bijvoorbeeld in de beschrijvingen van de planeet zelf, maar ook in de manier waarop voedsel groeit op een plek met minder zwaartekracht. Net als in deel één gebruikt Dixen weer regelmatig diagrammen en tekeningen om al die informatie op een overzichtelijke manier over te brengen aan de lezer. Toch blijven de pioniers in dit deel vooral nog binnen de basis, waar ze hun nieuwe leven proberen op te bouwen, terwijl ik juist erg nieuwsgierig ben naar de wereld daarbuiten. Maar ik heb zo het vermoeden dat daar in het volgende deel wel verandering in gaat komen…

Waar het technische en wetenschappelijke gedeelte van Phobos2 dus erg geloofwaardig overkomt, lijkt dat bij de emotionele kant van het verhaal minder het geval te zijn. De bedoeling van het Genesisprogramma was natuurlijk het creëren van zes koppels om Mars te koloniseren, maar de manier waarop dat is gegaan vond ik persoonlijk toch een tikje ongeloofwaardig. Oké, het kan natuurlijk best dat één of twee koppels echt voor elkaar zijn gevallen, maar dat alle zes de koppels nu smoorverliefd op elkaar zijn? Lijkt me sterk. Zou het daarbij niet veel interessanter zijn als er een koppel tussen had gezeten dat eigenlijk niet zo veel met elkaar had?

Conclusie
Na het razend spannende einde van Phobos dendert Phobos2 als een achtbaan vol loopings en onverwachte wendingen verder. Helaas zakt de spanning halverwege wat in en komen de relaties tussen de kandidaten niet altijd even geloofwaardig over, maar desondanks is Phobos2 wederom een sterk en goed uitgedacht verhaal dat van begin tot eind weet te boeien. En ook al is de cliffhanger van dit tweede deel iets minder groot dan die van deel één, toch maakt hij weer ontzettend nieuwsgierig naar het vervolg. Want wat bevindt zich buiten de basis? Zijn het werkelijk alleen maar losse stenen die tegen de muren ketsen, of is er toch nog iets anders aan de hand…?

[product_page sku=”9789021405155″]

Phobos2
Victor Dixen
Uitgeverij Q
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Vorig artikelAmerican Gods – Neil Gaiman
Volgend artikel5 Boekentips van Victor Dixen
Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here