Kroon van de Tearling – Erika Johansen

0
336

Omslag Kroon van de Tearling

De negentienjarige Kelsea Glynn weet niet anders dan dat ze samen de goedlachse Barty en de strenge Carlin in een afgelegen hutje op de hei woont. Ze leidt een beschermd en geroutineerd leven totdat er een groep mannen aan de deur komt. Ze zijn gekomen om Kelsea te begeleiden naar de hoofdstad van het koninkrijk de Tearling. Kelsea blijkt namelijk de laatste rechtmatige erfgenaam van de troon te zijn. Zo blijkt dat toen zij nog heel jong was, het koninkrijk werd binnengevallen door het naastgelegen Mortmesne, waar de Rode Koningin een ijzersterk bewind voert. Na de dood van haar moeder werd besloten dat Kelsea’s identiteit geheim gehouden moest worden en zo werd ze door een lid van de Koninginnengarde en zijn vrouw in afzondering opgevoed.

Op het moment zit haar aangetrouwde oom op de troon: een narcistische nietsnut die de handpop is van de Rode Koningin, die de Tearling nog steeds in haar greep heeft. De Koninginnengarde heeft als missie om Kelsea op de troon te krijgen en zo hopelijk het koninkrijk sterker dan ooit te maken en de Rode Koningin te verslaan. Mooie plannen allemaal, maar kan Kelsea dat wel? Het enige wat ze heeft om te bewijzen dat zij inderdaad koninklijk bloed heeft, is een ketting. Kelsea weet helemaal niets van de geschiedenis van het koninkrijk en ze is ontzettend onzeker. Zal ze erin slagen om een goede koningin voor haar volk te zijn?

De Kroon van de Tearling vormt een nieuwe kijk op futuristische dystopieën omdat de wereld ongelooflijk veel van de middeleeuwen wegheeft.

Onduidelijke wereld
In eerste instantie dacht ik datdit verhaal zich in de middeleeuwen afspeelde. Er is namelijk geen moderne technologie of geneeskunde te bespeuren en er wordt gestreden met zwaarden en schilden. Tóch speelt het verhaal zich in de toekomst af. William Tear heeft zo’n tweeduizend jaar geleden vanuit het Amerika zoals wij dat nu kennen de Oversteek gemaakt naar het nieuw ontdekte land. Om een onbekende reden konden of wilden hij en zijn medereizigers niets moderns gebruiken in deze wereld. Het is vrij moeilijk om te bedenken waarom dit ook toegevoegde waarde heeft voor het verhaal. Johansen had net zo goed kunnen besluiten dat het verhaal zich gewoon in de middeleeuwen in plaats van de toekomst had kunnen afspelen, want dat had voor het plot niets uitgemaakt.
Vlakke personages
In eerste instantie valt het niet op, maar behalve Kelsea ontwikkelen de personages zich gedurende het verhaal niet. Bij Kelsea zelf zijn de veranderingen al minimaal: ze begint als een onzeker meisje dat zichzelf enorm lelijk vindt en zo eindigt ze ook. Ze leert meer over haar koninkrijk en leert haar macht te gebruiken, maar dat is het ook eigenlijk wel. Haar Koninginnengarde is om te huilen. Lazarus is kundig en vaardig met zijn goedendag, maar hij is eigenlijk de enige die Kelsea daadwerkelijk helpt. De anderen hebben altijd wel wat te zeuren en vinden eigenlijk dat Kelsea te lelijk is om koningin te zijn. Ze weten niets van vechten af en begaan meer blunders dan dat ze goed doen. Ironisch genoeg lijkt dit niet de bedoeling van Johansen te zijn. De manier waarop het boek geschreven is, laat de lezer denken dat de Koninginnengarde eigenlijk heel goed is in wat ze doen. Er is geen greintje ironie of humor te bekennen als Johansen schrijft over hoe goed de Garde wel niet is, maar als je het verhaal eenmaal leest, lijkt het tegenovergestelde waar te zijn.

Wat ik wel heel fijn vond aan dit verhaal, is dat de hoofdpersoon niet alleen onzeker was, maar er ook niet als een supermodel uitziet. Het wordt duidelijk gemaakt (soms té) dat Kelsea te zwaar is en dat ze er verder maar gewoontjes uitziet. Het geeft een realistische draai aan het verhaal, want uiteindelijk gebeuren deze dingen met een gewoon meisje, dus is het ook geloofwaardig dat ze geen oogverblindende verschijning is. Dit geeft Kelsea een extra hindernis: naast het koninkrijk uit een diep dal slepen, zal ze zichzelf en de mensen om haar heen er toch van moeten overtuigen dat zij het in zich heeft om een goede koningin te zijn, ongeacht haar uiterlijk.

Schrijfstijl
Over het algemeen leest het boek vrij lekker weg. De schrijfstijl van Johansen is plezierig en Sandra van de Ven heeft ervoor gezorgd dat ook het Nederlands mooi loopt. Het enige jammere is dat er geen vaart in het boek zit tot je bij het einde komt. De spanning loopt opeens hoog op door een plotwending die je absoluut niet ziet aankomen. Omdat dit zo abrupt het verhaal komt binnenvallen, vind ik deze gebeurtenis dan ook helemaal niet geloofwaardig in het verhaal.

Conclusie
De Kroon van de Tearling vormt een nieuwe kijk op futuristische dystopieën omdat de wereld ongelooflijk veel van de middeleeuwen wegheeft. Dat is heel bijzonder en ook heel interessant, al is het jammer dat hier erg weinig over gezegd wordt. Gelukkig is de schrijfstijl van het boek wel erg prettig. Wat wel te wensen overlaat is hoe realistisch de personages zijn en de vaart van het plot. De Kroon van de Tearling wordt verfilmd en Emma Watson zal de rol van Kelsea op zich nemen.

[product_page sku=”9789022569627″]

Kroon van de Tearling Boek omslag Kroon van de Tearling
Erika Johansen
9789022569627
Boekerij
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Avatar
Alexandra heeft door het lezen van fantasyboeken ontelbare levens geleid. Zo heeft ze samen met Harry, Ron en Hermelien boterbier gedronken in De Drie Bezemstelen en volgde ze Katniss Everdeen op de voet door arena's vol moordenaars. Ze heeft niet alleen een zwak voor fantasy, maar ook een grote liefde voor sciencefiction en klassieke horrorverhalen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here