Kronieken van de Wilde Regenlanden 2: Drakenziel – Robin Hobb

0
18

Omslag Kronieken van de Wilde Regenlanden 2: Drakenziel

Drakenziel is het directe vervolg op Drakenhoeder en pikt het verhaal dan ook precies op waar deel één ietwat abrupt eindigde. Aan het einde van Drakenhoeder zijn de draken, hun hoeders en de rest van het gezelschap nog steeds op weg naar de lang vergeten stad Kelsingra. De zilveren en de koperen draak hebben nog steeds geen hoeder en zijn er slecht aan toe. Greft, één van de hoeders, heeft voorgesteld om schubben en bloed van de koperen draak te verkopen aan de Chalcedeanen, want deze draak heeft toch niet lang meer te leven. Dit wordt erg slecht opgepikt door de andere hoeders, maar vooral door de draken. Alise twijfelt nog steeds of ze toe moet geven aan haar gevoelens voor Leftrin, de kapitein van het binnenvaartschip Tarman. Leftrin daarentegen, is smoorverliefd op Alise en hoopt dus dat er ooit een kans voor hun is. Thymara kan nog steeds niet wennen aan Sintara, de draak wiens hoeder zij is. Sintara is koppig en nooit erg aardig tegen haar, iets wat de andere draken wel zijn voor hun hoeders. Verder zijn er strubbelingen binnen de groep hoeders welke steeds meer aan de oppervlakte komen.

In Drakenziel zetten zij allen hun tocht op de Wilde Regen Rivier voort. De tocht is nog steeds zwaar en het einde van hun reis lijkt er nooit te komen. Sedric is enorm ziek geworden nadat hij het bloed van de koperen draak heeft gedronken en verblijft dagenlang in zijn kamer. Alleen met zijn gedachten denkt hij constant terug aan zijn liefdesrelatie met Hest, de echtgenoot van Alise, en bedenkt nog steeds allerlei plannen om hem voor zich terug te winnen, nadat Hest hem harteloos met Alise heeft meegestuurd, omdat Sedric het eerder voor haar opnam. Binnen het reisgezelschap bevindt zich echter ook iemand die met hun is meegestuurd door een afgezant van de Chalcedeanen. Het is zijn taak om kapitein Leftrin te helpen drakenlichaamsdelen te bemachtigen. Wanneer hij Leftrin hiermee confronteert, wil Leftrin hier niets van weten en het loopt uit op een gevecht. Plotseling is daar een immense vloedgolf die alles en iedereen wegspoelt.

De meeste hoeders weten elkaar terug te vinden en uiteindelijk zijn er slechts weinig mensen die het niet hebben overleefd. Helaas wordt de reis nu alleen nog maar zwaarder, aangezien de oevers nergens meer te zien zijn. Ook begint Sedric nu de gevolgen van zijn acties te ondervinden en nemen de strubbelingen binnen de groep hoeders serieuze vormen aan. De draken worden met de dag sterker en mooier, maar ook de hoeders beginnen steeds drastischere veranderingen door te gaan.

De kwaliteit houdt aan
Hobb weet de hoeveelheid aan karakters die ze in het boek heeft geschreven nog verder uit te diepen. En ieder karakter is ijzersterk en geloofwaardig neergezet. Ook de karakterontwikkelingen zijn levensecht en omdat Hobb haar verhaal in de derde persoon geschreven heeft krijg je een inzicht in de gevoelens en twijfels van alle karakters. Hierdoor is het erg makkelijk om je met de meesten op een bepaald vlak te identificeren en met een aantal zelfs mee te voelen.

Ondanks dat deze boekenreeks het verhaal verteld over een groep draken en hun hoeders die een mysterieuze stad proberen terug te vinden, gaat het vooral over de innerlijke gevoelens van de personages en de onderlinge omgang die deze boeken erg goed maken.

Het einde van de serie?
Hobb was bij het begin van het schrijven van deze serie van plan om er een tweeluik van te maken. Dat blijkt ook heel goed uit het feit dat het eerste boek eigenlijk een grote inleiding is, waar niet zo heel veel in gebeurt. De grote gebeurtenissen zitten namelijk allemaal in het vervolg. Ook heeft het boek een best bevredigend einde. Toch blijf je als lezer met nog meer dan genoeg vragen zitten, waardoor het allerminst vervelend is dat Hobb besloten heeft om er uiteindelijk nog twee delen bij te schrijven. Ze heeft namelijk een heel erg interessant stel personages bedacht en het zou meer dan zonde zijn als ze hier niet meer mee zou doen. En als Hobb de kwaliteit vast kan houden dan belooft dat nog veel goeds.

Conclusie
Robin Hobb levert wederom een ijzersterk boek af met schitterende personages die allemaal genoeg aan bod komen. De karakterontwikkelingen zijn zeer geloofwaardig en zorgen ervoor dat je je goed kunt inleven. Gelukkig heeft ze besloten om er nog twee boeken aan toe te voegen, want hier krijg ik, en ongetwijfeld ook haar fans, nooit genoeg van.




Kronieken van de Wilde Regenlanden 2: Drakenziel

Robin Hobb | Luitingh-Sijthoff | 2010
Originele titel: The Rain Wild Chronicles 2: Dragon Haven

Het besluit van de Hoge Raad van de Wilde Regenlanden om de draken naar meer geschikte jachtgronden stroomopwaarts te verhuizen, is niet helemaal naar wens verlopen. De opzet om tegelijk van de minst gewenste menselijke bewoners van de wouden af te komen is mede door de intelligentie en het inzicht van de zestienjarige Thymara voorkomen. Maar andere, onvoorziene problemen dienen zich aan…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here