Kronieken van de Wilde Regenlanden 1: Drakenhoeder – Robin Hobb

0
11

Omslag Kronieken van de Wilde Regenlanden 1: Drakenhoeder

In Drakenhoeder, het eerste deel uit de vierdelige serie De kronieken van de Wilde Regenlanden, volgen we een aantal verhaallijnen. Het verhaal begint met de reis van de zeeslangen naar de stranden van Cassarick om daar in een cocon te kruipen en te transformeren tot een volgroeide draak. Er zijn diversen factoren die ervoor zorgen dat er van alles fout gaat, hierdoor sterven de meeste zeeslangen tijdens de reis en weet slechts een klein aantal uiteindelijk uit hun cocon te komen. Diegenen die wel uit hun cocon komen zijn allemaal ernstig verminkt en niet één is volgroeid tot een trotse en glorieuze draak. Ze zijn allemaal gedoemd op het strand te verblijven en zich te laten voeden door mensen alsof ze een stel kuddedieren zijn.

De Koopliedenraad heeft een overeenkomst gesloten met de draak Tintaglia dat de inwoners van Cassarick voor de uit de cocons gekropen draken zullen zorgen, totdat ze zichzelf kunnen verzorgen. Omdat de draken allemaal verminkt zijn en niet voor zichzelf kunnen zorgen, vormen ze al gauw een grote kostenpost en dus een grote last voor de Koopliedenraad. Hierdoor willen ze de Draken zo snel mogelijk weg hebben van hun stranden. De Draken stemmen ermee in dat ze op zoek gaan naar de verloren gewaande stad Kelsingra, maar als voorwaarde willen ze de hulp van de mensen, totdat ze voor zichzelf kunnen zorgen.

Alise Kincarron, de dochter van een koopman en later de expert op het gebied van draken en Ouderlingen, een mensachtig ras dat in vervlogen tijden samenleefde met de draken, treft een overeenkomst met Hest Finbok, een zoon uit een zeer rijke koopmansfamilie uit Beijerstad. Hij heeft haar namelijk ten huwelijk gevraagd. Alise krijgt de vrijheid om te kopen wat ze wil ten behoeve van haar studie over draken en Ouderlingen en ze is vrij om te gaan en te staan waar ze wil. Hest is af van het gezeur van zijn vader dat hij een vrouw moet zoeken en kan zich volledig concentreren op zijn werk als koopman. Alise had zich al ingesteld op een leven als eenzame oude vrijster en neemt dit aanbod dus erg graag aan, maar helaas pakt deze overeenkomst niet zo goed uit als ze had gehoopt. Na vijf jaar zeer ongelukkig getrouwd te zijn besluit ze op reis te gaan naar Cassarick om de draken van dichtbij te onderzoeken.

Dan is er nog Thymara, een zestienjarige jonge meid uit de stad Trehaug. Ze is net als zoveel pasgeborenen in de Wilde Regenlanden geboren met hier en daar schubben op haar lichaam en klauwen in plaats van handen. Volgens de regels van de Wilde Regenlanders had ze als pasgeboren kind in het woud achtergelaten moeten worden om daar te sterven, net zoals al haar lotgenoten. Dit kon haar vader niet over zijn hart verkrijgen en hij heeft haar leven gespaard. Thymara is gefascineerd door de draken en meldt zich aan als Drakenhoeder.
Leftrin is de kapitein op het binnenvaartschip de Tarman. Hij was door de koopliedenraad ingehuurd om de zeeslangen naar het strand in Cassarick te begeleiden, maar de raad heeft hem weer nodig. Ook heeft hij een vreemde ontmoeting gehad met een zekere handelaar uit Chalced, een ontmoeting die hem nog lang zal achtervolgen.

Beeldend geschreven
Op dit punt komen alle verhaallijnen samen en beginnen de personages hun gedeelde avontuur. We zitten hier al ruim op driekwart van het boek, al het voorgaande is een kennismaking met de verschillende personages en dus eigenlijk een vrij lange inleiding. De reden hiervan is datDrakenhoeder en het vervolg Drakenziel eigenlijk bedoeld waren als één boek. Echter wordt het nergens langdradig of saai. Dit komt omdat Hobb haar karakters zeer geloofwaardig weet neer te zetten. Allen hebben een boeiende geschiedenis en hebben zo hun goede en hun slechte kanten. Ook alle ondersteunende personages passen perfect in het verhaal en dragen allemaal iets bij aan het geheel. Je voelt hierdoor erg mee met de personages wanneer ze iets vervelends meemaken en omdat Hobb het niet schuwt om af en toe iets afschuwelijks te laten gebeuren met haar hoofdpersonages, weet je nooit wat je kunt verwachten. Dit zorgt meer dan eens voor lichte spanning.

Het verhaal speelt zich voornamelijk af in de Wilde Regenlanden. Een gigantisch regenwoud met reusachtige bomen. De inwoners hebben zich in deze bomen gehuisvest, omdat het op de grond niet veilig is. Overstromingen en dodelijk zuur rivierwater zijn er aan de orde van de dag. Hobb weet de steden zeer beeldend te beschrijven, waardoor je je zowel de pracht als de gevaren erg goed voor kan stellen.

Het taalgebruik is nergens ingewikkeld en ook het verhaal is prima te volgen. Ondanks de verschillende verhaallijnen raak je nooit het spoor bijster. Het is duidelijk dat Hobb al flink wat ervaring heeft met schrijven. Dat blijkt vooral uit de karakterontwikkelingen en de zeer overtuigende en vloeiende dialogen. Omdat Hobb ruim de tijd neemt om de personages in te leiden ligt tempo wel wat laag, wat van dit boek niet bepaald een pageturner maakt. Het verhaal eindigt nogal wat abrupt, maar dat maakt dan weer nieuwsgierig naar het vervolg.

Conclusie
Hobb schrijft met Drakenhoeder een mooi begin van een nieuwe serie. Ze neemt ruim de tijd om haar personages aan ons voor te stellen, waardoor het verhaal wat traag aandoet, maar het wordt nergens langdradig. Omdat ze haar personages zeer gelaagd heeft beschreven krijg je al snel een band met ze, zelfs ondanks dat ze moreel gezien ook weleens iets verkeerds doen of denken. Het verhaal gaat verder in Drakenziel.




Kronieken van de Wilde Regenlanden 1: Drakenhoeder

Robin Hobb | Luitingh-Sijthoff | 2009
Originele titel: The Rain Wild Chronicles 1: Dragon Keeper

Thymara is een meisje van de Wilde Regenlanden dat, hoewel net zestien jaar, de huwbare leeftijd ver voorbij is. Erger nog, in fysiek opzicht wordt zij getekend door de vloek die op de Wilde Regenlanden rust. In familiesfeer heeft Thymara het ook niet gemakkelijk. Haar moeder beschouwt haar als een last. Gelukkig houdt haar vader zielsveel van haar. Samen oogsten ze het voedsel en de handelswaar die zich in de boomtoppen van de wildernis bevinden. Hoog in de bomen, want de grond is het terrein van de draken.

Een bron van zorg is dat met die draken sinds kort iets mis is. Door het veelvuldig en soms vroegtijdig uitkomen van hun cocons, die vanwege hun toverhout zeer gewild zijn, telt de jongste generatie draken tal van misvormingen. Zo missen sommige de intelligentie en het scherpe instinct dat hun ras eigen is. Het vermoeden bestaat dat de jonge draken in toenemende mate gevaar zullen opleveren voor de menselijke bevolking.

Om ongelukken te voorkomen besluit de Hoge Raad van de Wilde Regenlanden om de draken naar de meer geschikte jachtgronden stroomopwaarts te verplaatsen. Thymara meldt zich vrijwillig aan en kijkt uit naar de lange tocht, niet wetend dat de Raad hoopt niet alleen van de draken verlost te worden, maar tegelijk van de lelijkste en minst gewenste menselijke bewoners. Onder wie Thymara…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here