Jonge Vlieger – Ellen van Velzen

0
14

Omslag Jonge Vlieger

Jonge Vlieger is het debuut van Ellen van Velzen, die tevens promovendus aan de Universiteit van Groningen is. Dat ze naast een talent voor wetenschap ook talent voor schrijven heeft, wordt met dit boek wel duidelijk. De mooie voorplaat trekt al meteen de aandacht en het intrigerende verhaal houdt je zelfs na het einde nog bezig.

Een dorp vol vliegers
In een vallei ingeklemd tussen twee hoge bergwanden ligt een dorp, afgezonderd van de buitenwereld. Geen van de dorpelingen weet wat er zich voorbij het donkere woud bevindt, want niemand waagt zich daar diep in. Dat is meer uit gewoonte dan uit angst voor de monsters die er zouden leven, want die zijn al generaties lang niet meer gezien. De honderden vliegers boven het dorp zijn bedoeld om de bewoners tegen die kwade wezens te beschermen, maar vooral de kinderen vinden het allemaal maar bijgeloof. Behalve Jani. Hij is enorm gefascineerd door de vliegers en de waarschuwende verhalen van de vliegeraars, maar iedereen vindt hem daarom een buitenbeentje met te veel fantasie. Ineens klinken er echter weer angstaanjagende geluiden uit het woud.

Psychologische thriller in fantasyvorm
Jonge Vlieger is een aangrijpend verhaal dat vooral psychologisch ijzersterk is. Het boek kent een aantal zeer diepe, emotionele momenten en doordat het in de ik-vorm geschreven is, maakt de lezer alles van dichtbij mee. Een van de belangrijkste thema’s is hoe moeilijk het kan zijn je eigen weg te zoeken als je net even anders bent. Jani krijgt het zwaar te verduren van alle kinderen die hem uitlachen omdat hij de vliegeraars en hun oude verhalen gelooft. Bovendien kan hij de ervaringen die hij met de vliegers heeft met niemand delen, ook niet met de enkelen die nog wel met hem omgaan, wat hem zichtbaar pijn doet. Ook aan de volwassen vliegeraars is te merken hoe zo’n kindertijd hen gevormd heeft. De persoonlijke ontwikkeling van de karakters is een van de kernpunten van het boek. Daardoor heeft het veel diepte en is het voor een kinderboek opvallend volwassen.

De band tussen Jani en zijn moeder lijkt soms wat oppervlakkig en veel van zijn achtergrond blijft onduidelijk. Daardoor is het in het begin ietwat moeilijk kennismaken met de jongen, ondanks dat de lezer vanwege de ik-vorm al zijn gedachten meekrijgt.

De beschrijvingen zijn over het algemeen kort en kernachtig, wat net een voldoende beeld schept en de rest aan de verbeelding laat. De overal aanwezige vliegers die de lezer blijven fascineren, zijn hierbij een mooi, terugkerend aanknopingspunt.

De onbekende dreiging vanuit het donkere woud is door het hele boek aanwezig en wordt door duistere voortekens steeds iets meer naar voren gehaald. Het verhaal geeft je voortdurend het gevoel dat er dringend iets gedaan moet worden en Jani is een van de weinigen in het ingedutte dorp die zich er zorgen om lijkt te maken. De geheimzinnige vliegeraars willen bovendien niet veel loslaten, waardoor het mysterie maar stukje bij beetje ontrafeld wordt.

Het boek is in feite één lange stilte voor de storm, waardoor je haast niet kunt kiezen of je rustigaan de gebeurtenissen wilt overdenken en ervaren of snel verder wilt lezen naar de ontknoping toe. Door deze combinatie van diepgang en spanning is het boek zeer geschikt om te herlezen.

De spanning aan het einde had iets uitgebreider beschreven mogen worden en meer naar voren kunnen worden gehaald, maar het blijft natuurlijk een kinderboek dat niet te angstaanjagend moet zijn en de continue, onderhuidse spanning is al ruim aanwezig.

In de climax lijkt het verhaal naar het verwachte einde te gaan, maar uiteindelijk krijgt het toch een zeer verrassende wending. Alles gaat dan ineens erg snel. Iets té snel misschien, maar het zorgt er wel voor dat de lezer opnieuw helemaal meegezogen wordt in het verhaal en alles op zijn kop wordt gezet. Ondanks dat alle vragen beantwoord worden en alle verhaallijnen met een vanzelfsprekende conclusie eindigen, is het einde nog ontzettend open, wat je als lezer echt doet snakken naar meer.

Tot slot verdient ook de kleurrijke voorplaat alle lof. De tekening springt meteen in het oog en het afgebeelde dorp en de vliegers komen overeen met wat her en der in het boek is beschreven, in tegenstelling tot de soms nogal algemene afbeeldingen van fantasyboeken die een minder goed passend beeld geven van de inhoud.

Conclusie
Jonge Vlieger is een verhaal dat veel psychologische en maatschappelijke thema’s raakt, maar geen stoffige beschouwing is: de thema´s worden echt doorleefd. Daardoor is het verhaal ongekend meeslepend, emotioneel pakkend en bijzonder moeilijk weg te leggen. Een ontzettend knap debuut en een absolute aanrader voor jong én oud.




Jonge Vlieger

Ellen van Velzen | Lemniscaat | 2013

In een vallei ingeklemd tussen twee hoge bergwanden ligt een dorp, afgezonderd van de buitenwereld. Geen van de dorpelingen weet wat er zich voorbij het donkere woud bevindt, want niemand waagt zich daar diep in. Dat is meer uit gewoonte dan uit angst voor de monsters die er zouden leven, want die zijn al generaties lang niet meer gezien. De honderden vliegers boven het dorp zijn bedoeld om de bewoners tegen die kwade wezens te beschermen, maar vooral de kinderen vinden het allemaal maar bijgeloof. Behalve Jani. Hij is enorm gefascineerd door de vliegers en de waarschuwende verhalen van de vliegeraars, maar iedereen vindt hem daarom een buitenbeentje met te veel fantasie. Ineens klinken er echter weer angstaanjagende geluiden uit het woud.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here