Iron Fey 2: De IJzerprinses – Julie Kagawa

0
13

Omslag Iron Fey 2: De IJzerprinses

Meghan is haar belofte aan Ash, de Winterprins, nagekomen en zit nu gevangen in Tir Na Nog, het land van de Winterkoningin Mab. Mab behandelt Meghan met minachting en de andere twee prinsen van het Winterhof, Rowan en Sage, zijn niet veel beter. Ash is onvindbaar en Meghan verdenkt hem ervan dat hij zijn liefde voor haar alleen heeft voorgewend om haar in Tir Na Nog te krijgen. Dan gebeurt er iets vreselijks: op de dag dat de Scepter der Seizoenen wordt overgedragen van het Zomerhof aan het Winterhof, wordt deze gestolen en de oudste zoon van koningin Mab, Sage, vermoord. Alleen Meghan weet dat het de IJzerfae zijn geweest die deze afschuwelijke daad op hun geweten hebben, maar niemand aan het Winterhof gelooft haar. Niemand, behalve Ash. Met zijn hulp kan Meghan ontsnappen en samen gaan ze op pad om de Scepter terug te stelen. Wanneer hun wegen zich splitsen, moet Meghan zelf de kracht vinden om te doen wat ze kan om de Scepter te vinden. Kan ze een oorlog tussen Zomer en Winter voorkomen?

In dit tweede deel van de The Iron Fey serie, De IJzerprinses, kruist Meghan’s pad opnieuw dat van de IJzerfae. Waar zowel het Zomer- als het Winterhof weigert het bestaan van de IJzerfae te erkennen, weten Ash en Meghan dat hoewel de IJzerkoning is gedood, de dreiging van de IJzerfae nog niet uitgebannen is. De omvang van die dreiging wordt pas in dit deel duidelijk, wanneer de IJzerfae langzaam Tir Na Nog insluipen. Die wetenschap, gecombineerd met de zoektocht naar de Scepter der Seizoenen, maakt De IJzerprinses een vlot, soepel lopend verhaal vol actie.

Naïef
Naast de zoektocht naar de scepter worstelt Meghan ook in dit deel met haar liefde voor Ash. Al in het vorige deel werd duidelijk dat Ash Meghans gevoelens beantwoordt, maar hij gaf haar toen al de waarschuwing dat hij haar onverschillig zou moeten behandelen zodra ze in Tir Na Nog zouden zijn aangekomen. Dit is inderdaad het geval, maar onbegrijpelijk genoeg is Meghan continu verdrietig of boos op Ash. Haar hart breekt, en breekt opnieuw, en dat wekt behoorlijke ergernis op bij de lezer, die heel goed begrijpt dat het gaat om toneelspel van Ash’ zijde. Meghan is ontzettend naïef in deze eerste paar hoofdstukken en hierdoor kom je als lezer maar moeizaam in het verhaal.

Helaas blijft het ook in de rest van het verhaal kommer en kwel op liefdesgebied. Ash doet er alles aan om Meghan op afstand te houden, wat regelmatig tot tranen en smachtende zuchten leidt. In het begin leef je nog een beetje mee met Meghan, maar na ongeveer honderd pagina’s wordt Meghans gedweep ronduit vervelend. Alles wat ze doet, alles waar ze aan denkt, draait om Ash en eerlijk gezegd wordt hun liefde daardoor wel heel erg ‘fantastisch’.

Oude bekenden en nieuwe gezichten
Gelukkig zitten er voldoende aansprekende personages in het boek om je als lezer bij tijd en wijle af te leiden van Meghans ellende. Robin Goodfellow is weer terug als zijn onstuitbare, amusante zelf en zorgt regelmatige voor de komische noot voor de lezer en wat afleiding voor Meghan zelf. Heel even lijkt Meghan haar troost bij hem te kunnen vinden, maar ze is nu eenmaal echt verliefd op Ash en je voelt als lezer mee met Robin. Hoe deze driehoeksverhouding zich in de komende boeken gaat ontwikkelen, is nog maar de vraag en dat zorgt voor een stuk broodnodige spanning in het verder zoetsappige liefdesverhaal.

Naast Robin komen er ook talloze nieuwe personages en wezens in het boek voor. Een van de interessantste personages is Leanansidhe, een muze-fey en de koningin van Tussen, het rijk tussen de mensenwereld en Nimmernimmer. Hoewel haar naam toepasselijk is, loopt deze niet echt lekker en dat haalt je in het begin enigszins uit het verhaal. Gelukkig komt ze vaak genoeg terug om eraan te wennen en ze speelt met name in het tweede deel van het boek een grote rol.

Toch blijft het merendeel van de personages vrij plat. Echte ontwikkeling is nauwelijks te bespeuren, behalve bij Meghan. Zij krijgt aan het einde van dit boek eindelijk de pit waar het haar als sinds het begin van De IJzerkoning aan ontbreekt. Met haar nieuwe moed weet ze zich tot een volwaardig personage te ontwikkelen.

Veel ontwikkelingen
In alle romantische drama raakt het daadwerkelijke verhaal een beetje ondergesneeuwd en dat is jammer. Het is namelijk spannend genoeg om je te laten doorlezen. De druk om de scepter op tijd te vinden, voordat de grote oorlog tussen Zomer en Winter losbarst, is hoog en de IJzerfae zitten vol verrassingen. Meghan moet samen met Puck en haar andere bondgenoten alles op alles zetten om de scepter op tijd in handen te krijgen. Hoewel ook de IJzerprinses vol actie zit, wordt er in dit deel iets meer tijd genomen om Meghan te laten bekomen van alle gebeurtenissen. Hierdoor krijgt Meghan meer vorm.

Leuk detail is dat Kagawa in dit deel de mensenwereld en Faerie met elkaar verbindt. Meghan en haar bondgenoten reizen van Tir Na Nog naar het Wyldwoud, van Meghans huis naar een schoolbal op haar oude school en zelfs naar Silicon Valley. De afwisseling houdt het verhaal goed gaande en zorgt ervoor dat de ontknoping daadwerkelijk meeslepend is.  Opvallend is wel, dat de titel nergens wordt uitgelegd. De oplettende lezer komt er in de tweede helft van het verhaal achter wat er bedoeld wordt, maar de echte ontknoping volgt waarschijnlijk in het derde deel.

Conclusie
De IJzerprinses is een meeslepende fantasyroman, waar de romantische verwikkelingen voorop staan. Het verhaal is in dit deel ondergeschikt aan de problemen tussen Ash en Meghan en dat is jammer, aangezien het idee van Meghans queeste origineel is en nog wel verder uitgewerkt had mogen worden. Liefhebbers van het romantische genre kunnen echter hun hart ophalen en eerlijk is eerlijk, het is toch weer spannend hoe de gebeurtenissen zich verder zullen ontwikkelen in het derde deel.




Iron Fey 2: De IJzerprinses

Julie Kagawa | HarperCollins Holland | 2010
Originele titel: Iron Fey 2: The Iron Daughter

Mijn naam is Meghan Chase.

Ik ben mijn belofte aan Ash, de Winterprins, nagekomen en ben meegegaan naar het Winterhof. Hoe lang ik daar nu al zit? Geen idee. De tijd verloopt hier anders dan in de gewone wereld, en ik ben overgeleverd aan de grillen van de kille koningin Mab. Ash heb ik sinds we aankwamen niet meer gezien, dus het ziet ernaar uit dat hij me in de steek heeft gelaten. En ik maar denken dat hij van me hield…

Ondertussen dreigt er oorlog tussen het Zomerhof en het Winterhof na de verdwijning van de machtige Scepter van de Seizoenen. Ik ben de enige die weet dat de scepter is gestolen door de IJzerfae, maar niemand wil me geloven. Sterker nog, alleen Ash en ik hebben de IJzerfae ooit in levenden lijve gezien, dus hij is ook de enige die me zou kunnen helpen.

Ash, waar blijf je toch? Als ik wil blijven leven, zal ik snel met bewijzen moeten komen, en dat terwijl ik al mijn pas ontdekte magie wel kwijt lijk. Nu kan ik alleen nog vertrouwen op mijn eigen vindingrijkheid. Maar is dat genoeg? Kan ik, een halfbloed fae, een oorlog voorkomen en Nimmernimmer van de ondergang redden?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here