Ik ben Nummer Vier – Pittacus Lore

0
386

Omslag Ik ben Nummer Vier

Tien jaar geleden kwamen negen kinderen van de planeet Loriën naar de aarde. Ze zijn gevlucht voor de Mogadoren, die eerst hun eigen planeet hebben vernietigd en daarna Loriën. John Smith is één van die negen kinderen. Hij ziet er precies hetzelfde uit als wij, maar van binnen is hij anders. Hij heeft namelijk speciale gaven meegekregen van de planeet Loriën. Gaven die gevaarlijk zijn voor de Mogadoren, wat de reden is dat de Mogadoren de Negen van Loriën zijn gevolgd naar de aarde. Hun jacht zal pas stoppen als alle negen kinderen vermoord zijn. Drie hebben ze al te pakken gekregen. John is Nummer Vier.

Ondertussen is John vijftien en verhuist hij met zijn Lorische begeleider en beschermer Henri naar het kleine stadje Paradise, Ohio. Na jarenlang vluchten en verhuizen hoopt John hier eindelijk een redelijk normaal leven op te bouwen en dat lijkt te lukken. John ontmoet Sarah, het mooiste meisje dat hij ooit heeft gezien, en wordt verliefd. Ook vindt hij voor het eerst een echte vriend: Sam. Allemaal redenen om niet uit Paradise te willen vertrekken, ook al komen de Mogadoren dichterbij…

Realistisch
“De gebeurtenissen in dit boek zijn echt. Om de Zes van Loriën, die zich blijven schuilhouden, te beschermen zijn namen en plaatsen gefingeerd.” Met deze zinnen begint Ik ben Nummer Vier. Ze trekken je meteen het verhaal in en zorgen voor een bijzonder effect tijdens het lezen. Het verhaal komt namelijk heel realistisch over, doordat Paradise een doodnormaal stadje is met doodnormale inwoners. Alles is heel gewoon en de Loriërs doen er alles aan om onbekend te blijven. Je zou bijna echt gaan geloven dat er aliens tussen ons in leven, dat ze onze buren zijn, misschien zelfs wel onze beste vrienden.

Om het nog geloofwaardiger te maken, speelt schrijver Pittacus Lore zelf ook een rolletje in het boek. Lore is één van de Oudsten van de planeet Loriën en schijnt een behoorlijke grootheid te zijn. Pittacus Lore is echter een pseudoniem van de schrijvers James Frey en Jobie Hughes (wiens namen ook weer voorkomen in I am Number Four). Deze leuke, kleine details geven het boek een realistisch tintje en geven wat humor aan het verder vrij serieuze verhaal.

Levensechte personages
De personages in Ik ben Nummer Vier maken een realistische en geloofwaardige ontwikkeling door. Dit zorgt ervoor dat je met bijna alle personages wel kunt meeleven. Ook met John, want in het begin is hij nog gewoon een doodnormale jongen. Hij heeft nog geen mysterieuze krachten en vlucht voor iets wat hij nog nooit heeft gezien. Het is daarom ook niet gek dat hij soms twijfelt of Henri hem niet gewoon allemaal leugens voorschotelt. Het enige tastbare bewijs dat John heeft, zijn de vreemde littekens op zijn benen.

Na een tijdje ontwikkelt John echter wel degelijk bijzondere gaven. Er komen lichtstralen uit zijn handen en met zijn geest kan John dingen laten bewegen. Deze gaven zijn voor hem net zo vreemd als voor een normaal mens, waardoor je als lezer ook langzaam vertrouwd raakt met zijn gaven. Johns gevoelens, zijn twijfels en zijn liefde voor Sarah, zijn erg geloofwaardig. Af en toe maakt hij wat domme keuzes (die je zelf uiteraard nooit zou maken in zijn situatie), maar toch blijf je met hem meeleven, aangezien je deze keuzes enigszins ook wel begrijpt. Voor elke keuze is namelijk een reden, wat ervoor zorgt dat Ik ben Nummer Vier erg goed in elkaar zit.

Actie en romantiek
Het verhaal van Ik ben Nummer Vier is niet één en al spanning en actie, maar kabbelt soms een beetje voort. Als lezer leer je Johns wereld kennen en zie je hoe hij voor de zoveelste keer probeert te integreren in een nieuwe samenleving. Dat zorgt ervoor dat het begin van dit boek een beetje traag is, maar dat is niet echt storend. Johns verhaal leest lekker weg en het is juist goed om meer over hem te weten te komen voor de actie begint. Daarbij wordt dit gebrek aan actie ruimschoots goedgemaakt op het eind, waar alles bij elkaar komt in een enorme climax.

Ook de liefde speelt in dit boek een grote rol. Deze mix van actie en romantiek is erg sterk, waardoor Ik ben Nummer Vier zowel voor mannen als voor vrouwen goed te lezen is. Uiteraard gaat het weer om een onmogelijke liefde, maar deze keer niet met vampiers, weerwolven of halfengelen, maar met aliens. Het is vooral origineel dat het deze keer eens niet over aliens gaat die de aarde willen vernietigen, maar over vredelievende wezens die alleen maar hier zijn om te ontsnappen aan de slechteriken (die alsnog de aarde willen vernietigen).

Conclusie
Ik ben Nummer Vier is typisch zo’n boek dat je niet meer weg kunt leggen. En als je het uit hebt, dan ben je blij dat deel twee, De kracht van Zes, ook al verschenen is, want je wilt meteen verder lezen. I am Number Four is een spannend, romantisch en bijzonder verhaal, dat je stiekem toch doet afvragen of de aliens niet al lang onder ons zijn…




Loriënkronieken 1: Ik ben nummer Vier

Pittacus Lore | A.W. Bruna Uitgevers | 2010
Originele titel: I am Number Four
Vertaling: Joost van der Meer en William Oostendorp

John Smith is een jongen met buitengewone krachten. Op de vlucht voor zijn vijanden duikt hij onder op een middelbare school in Amerika, waar hij de populaire Sarah Hart ontmoet. Maar John weet dat hij ooit gevonden zal worden en dan zal hij moeten strijden voor het voortbestaan van zijn volk….

Ze kregen Nummer Een in Maleisië te pakken.
Nummer Twee in Engeland.
En Nummer Drie in Kenia.
Ze werden alledrie gedood.
Ik ben Nummer Vier. Ik ben de volgende.

We kwamen hier met ons negenen. We zien eruit als jullie. We praten als jullie. We leven net als jullie. Maar we zijn anders. We kunnen dingen doen waar jullie alleen maar van kunnen dromen. We hebben krachten die jullie wildste dromen te boven gaan. We zijn sterker en sneller dan alles en iedereen. We zijn de superhelden uit jullie films en stripverhalen. Maar we zijn echt.

Ons plan was om te groeien, om te trainen en sterker te worden. Om één te worden en de strijd aan te gaan. Maar voordat we er klaar voor waren, vonden zij ons. Nu jagen zij op ons en zijn we op de vlucht. We proberen onopgemerkt door het leven te gaan, op plekken waar je nooit zou denken om ons te zoeken. We gaan op in de massa en leven als jullie buren, vrienden, klasgenoten, zonder dat jullie het in de gaten hebben.

Vorig artikelI am Legend
Volgend artikelI am Number Four

Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here