Het kleine paradijs – Jef Aerts

0
9

Omslag Het kleine paradijs

Lilita woont samen met haar moeder in het Suikerbos. Een vader heeft ze niet. Of die is er wel, maar die kent ze niet. Want lang geleden, toen Lilita nog niet was geboren, is Lilita’s moeder weggevlucht van hem. Lilita’s vader was namelijk zo bang om zijn vrouw kwijt te raken, dat hij een hoge muur om zijn stad bouwde, zodat niemand er nog in of uit kon. Binnen de stad kreeg Lilita’s moeder alles van haar man: tuinen, dieren, alles wat haar hartje begeerde. Lilita’s vader maakte een klein paradijs voor haar. Maar wat Lilita’s moeder echt wilde, was naar buiten gaan. Dus besloot ze weg te gaan, en daarmee is ze de enige die het ooit gelukt is de ommuurde stad uit te komen.

Lilita heeft haar vader nog nooit gezien, maar toch mist ze hem. Alle twijfels en gevoelens die ze aan hem overhoudt, kropt ze op en stopt ze in een gewei op haar hoofd, zodat ze niet blijven rondspoken. Maar op een dag ontmoet ze een reuzenschildpad die haar herkent. Hij vraagt Lilita of ze haar vader wil zien en natuurlijk zegt ze ja. Dat is het begin van een lange reis naar Barnstad, de stad van haar vader. Het lukt haar om de stad binnen te komen, maar eenmaal aangekomen blijkt alles anders te zijn dan ze had gedacht. Haar vader heeft een tweede vrouw gevonden, Eva, en samen hebben ze twee zoons, Speer en Adem. Is er nog wel plaats voor Lilita?

Eigentijds sprookje
Het kleine paradijs is een sprookje over een heel herkenbaar onderwerp. Lilita’s ouders zijn uit elkaar en Lilita woont bij haar moeder, maar ze wil ook haar vader leren kennen. Lilita’s vader blijkt echter al verder te zijn gegaan met zijn leven en heeft ondertussen een nieuwe vrouw en twee kinderen. Dit zijn dingen die tegenwoordig steeds vaker gebeuren en daardoor ook heel herkenbaar zijn voor veel kinderen. De manier waarop Jef Aerts Lilita’s problemen beschrijft, is echter wel weer heel sprookjesachtig. Niet veel kinderen zullen een sprekende reuzenschildpad tegenkomen, of al hun problemen kunnen opbergen in een gewei op hun hoofd.

Ook Barnstad, de stad van Lilita’s vader, is een combinatie van het hedendaagse en de fantasie. Aan de ene kant lijkt de stad heel sprookjesachtig, met sprekende dieren en een levensboom die je verhalen vertelt, maar tegelijkertijd rijdt Eva, de nieuwe vrouw van Lilita’s vader, rond in een rode sportwagen en staat er een enorme pizzafabriek in Barnstad. Deze combinatie van fantasie en realisme is soms misschien een beetje ongeloofwaardig, maar is ook origineel en eigentijds. Het zorgt er in elk geval voor dat Het kleine paradijs een fantasievol sprookje is, dat ook nog eens herkenbaar is voor kinderen.

Prachtige taal
Het kleine paradijs zit vol met prachtige zinnen en beeldende omschrijvingen. Het verhaal is weemoedig en zit vol met metaforen. Zo ziet Lilita haar ouders als twee verschillende soorten klei. De een is brokkelig en poederig als kalkrotsen en de ander zacht en soepel als koekjesdeeg. Het zijn twee soorten die eigenlijk niet eens samen gebruikt mogen worden en als ze zich toch met elkaar vermengen, zal de klei gaan barsten. Op deze manier creëert Jef Aerts overal een beeld bij, waardoor je zelfs de vreemdste dingen voor je ziet en begrijpt.

Al die metaforen maken dit verhaal zeker ook interessant voor een ouder publiek. Want tegelijkertijd is dit ook een verhaal over geld, macht en verstikking. En staat de muur die Lilita’s vader heeft gebouwd niet eigenlijk voor de muur rondom zijn eigen hart? Daarbij worden er ook nog allerlei linkjes naar de Bijbel gelegd, waardoor er voor volwassenen zeker ook genoeg uit dit verhaal te halen is.

Conclusie
Het kleine paradijs is een erg mooi sprookje met een hedendaags onderwerp. De taal is prachtig en goed te begrijpen voor kinderen vanaf een jaar of tien, maar tegelijkertijd ook erg interessant voor een wat ouder publiek. Al met al is dit een verhaal waar je lang over kunt blijven nadenken, maar waar je natuurlijk ook gewoon van kunt genieten.




Het kleine paradijs

Jef Aerts | Querido | 2012

Lilita woont samen met haar moeder in het Suikerbos. Een vader heeft ze niet. Of die is er wel, maar die kent ze niet. Want lang geleden, toen Lilita nog niet was geboren, is Lilita’s moeder weggevlucht van hem. Lilita’s vader was namelijk zo bang om zijn vrouw kwijt te raken, dat hij een hoge muur om zijn stad bouwde, zodat niemand er nog in of uit kon. Binnen de stad kreeg Lilita’s moeder alles van haar man: tuinen, dieren, alles wat haar hartje begeerde. Lilita’s vader maakte een klein paradijs voor haar. Maar wat Lilita’s moeder echt wilde, was naar buiten gaan. Dus besloot ze weg te gaan, en daarmee is ze de enige die het ooit gelukt is de ommuurde stad uit te komen.

Lilita heeft haar vader nog nooit gezien, maar toch mist ze hem. Alle twijfels en gevoelens die ze aan hem overhoudt, kropt ze op en stopt ze in een gewei op haar hoofd, zodat ze niet blijven rondspoken. Maar op een dag ontmoet ze een reuzenschildpad die haar herkent. Hij vraagt Lilita of ze haar vader wil zien en natuurlijk zegt ze ja. Dat is het begin van een lange reis naar Barnstad, de stad van haar vader. Het lukt haar om de stad binnen te komen, maar eenmaal aangekomen blijkt alles anders te zijn dan ze had gedacht. Haar vader heeft een tweede vrouw gevonden, Eva, en samen hebben ze twee zoons, Speer en Adem. Is er nog wel plaats voor Lilita?


Subgenres: , Trefwoorden: ,
Vorig artikelEerste steen rechts – Darynda Jones
Volgend artikelKoude magie – Kate Elliott
Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here