Het Heksenalfabet – Caitlin Kittredge

0
3

Omslag Het Heksenalfabet

Aoife Grayson is het enige meisje dat studeert aan de Academie, de Technische School in het kleine stadje Lovecraft. Ze is opgegroeid in een weeshuis met haar broer Conrad, totdat hij zestien werd en de specifieke waanzin die in hun familie heerst hem haar keel deed doorsnijden. Conrad vluchtte en hij stuurt Aoife nog altijd brieven, die haar sterken in haar geloof dat hij niet waanzinnig is. Als ze een brief krijgt waarin hij om hulp smeekt, gaat ze naar hem op zoek samen met haar beste vriend Cal. Voor Aoife is het van levensbelang om haar broer te vinden: over enkele weken wordt zij zelf zestien, en zal de waanzin ook haar komen halen… Maar haar zoektocht brengt haar meer dan alleen duidelijkheid over Conrad’s lot; Aoife komt erachter dat zij de schakel is die de wereld kan redden – of vernietigen…

Vreemde wereld
Het verhaal speelt zich af in 1955 en hoewel die indruk bij de oplettende lezer al snel wordt gewekt (roken is een teken rebellie, meisjes worden geacht zedig en bescheiden te zijn, maar werkende vrouwen zijn al wel geaccepteerd), is het een heel ander 1955 dan we zouden verwachten. De wereld is ten onder gegaan aan een virus, het necrovirus, dat mensen heeft omgevormd tot waanzinnigen of gruwels en de aanblik van de wereld veranderd heeft. Lovecraft wordt draaiend gehouden door een gigantische machine onder de stad en ether is de voornaamste energiebron. Uit angst voor het necrovirus is de Rede de religie, die strikt wordt gehandhaafd door het hoofd van de stad en zijn stadswacht, de proctoren.

Tegelijkertijd is Duitsland overwonnen, wat suggereert dat ofwel de Eerste ofwel de Tweede Wereldoorlog heeft plaatsgevonden, en kent men friet met mayonaise en knakworstjes. Aoife’s wereld is dus een bijzondere mengeling van steampunk en echte geschiedenis – een originele wereld die zelfs een lezer die geen steampunk gewend is, voldoende handvatten biedt het verhaal in te komen.

Lovecraft is overigens fictief; het weinige wat van de geografie wordt verteld, doet vermoeden dat het gaat om een stad/stadje in de buurt van Boston, zoals Providence. Deze laatste is een aannemelijke gok omdat het de geboorteplaats is van H.P. Lovecraft, van wie ook een gedicht voorin het boek is opgenomen en uit wiens werk de auteur zo hier en daar geput lijkt te hebben.

Klassieke opbouw, maar met een twist
In deze vreemde wereld lijkt Aoife’s queeste heel bekend: zichzelf redden en haar broer vinden. Gelukkig is niets zoals het lijkt en al snel komt Aoife in vreemde situaties terecht. Ze ontmoet vrijgevochten gids Dean, op wie ze smoorverliefd wordt, crasht met een zeppelin en vindt het oude huis van haar vader, dat mechanisch aangestuurd wordt. Het huis, Graystone genaamd, is de katalysator van Aoife’s kracht: hoe meer ze van het huis ontdekt, hoe meer ze over haar vader en zichzelf te weten komt.
De spanningsopbouw is goed verdeeld en je volgt Aoife stap voor stap. De ik-vorm versterkt dit en omdat het tempo in de eerste twee-derde van het boek zo prettig is, ga je echt met Aoife mee op reis.

Hier zit helaas ook een minpunt: het laatste deel van het boek, met name de laatste 90 bladzijden, voelen afgeraffeld. Juist omdat het tempo daarvoor aanvoelt als een zomerse wandeling met een flinke bries in de rug, komt het einde opzetten als een onweersstorm. De ene verbijsterende openbaring volgt op de andere en ik weet niet hoe vaak Aoife in het laatste deel haar laatste ontbijt eruit gooit, maar dat kan echt niet gezond zijn. Ook de eindscène is grof uitgewerkt en daardoor niet zo goed als de lezer zou wensen. Het open einde voelt daardoor niet als gewoon een open einde, maar als een groot, gapend gat.
Het is erg jammer dat Kittredge niet de ruimte heeft genomen of gekregen om er nog zo’n 50 tot 100 bladzijden aan te plakken en het verhaal het einde te geven dat het verdient.

Romantiek vs. horror
Een tweede misser is de ontwikkeling van de liefdesrelatie tussen Dean en Aoife. Deze is schokkerig en lijkt zo nu en dan zelfs helemaal vergeten. Nu zou ik me best voor kunnen stellen dat Aoife geen tijd heeft voor dat soort ontwikkelingen, maar dat is niet de bedoeling van de auteur. Het meest vreemde is nog wel dat Dean, rebels als hij wordt neergezet, als een trouw hondje blijft wachten en niet van haar zijde wijkt. In een verhaal dat tot dan toe vrij hard is, valt dat nogal uit de toon en doet het de personages van zowel Aoife als Dean, geen recht.

Verder zijn de personages overigens goed uitgewerkt. Aoife is vurig en koppig, maar tegelijkertijd onzeker, waardoor ze niet gaat irriteren. Ook Dean is leuk als rebel met een zacht hartje en een ongebruikelijke afkomst. Aoife’s vriend Cal speelt een groot deel van de tijd een bijrol, maar hij komt in het laatste stuk van het verhaal goed terug in een heel nieuwe rol, die de lezer verwart en verwarmt tegelijk. Tot slot is er nog Bethina, de kamermeid van Graystone, die erg open is en eigenlijk het stereotype kamermeisje moet voorstellen. In het gezelschap van Aoife, Dean en Cal krijgt zij echter een heel eigen glans.

Ook de monsters zijn goed uitgewerkt en griezelig. Meerdere volkeren en werelden worden genoemd, elk met hun eigen inwoners en moeilijkheden. Doordat de auteur je af en toe op het verkeerde been zet, blijft de wisselwerking tussen deze werelden schimmig en interessant.

Conclusie
Het Heksenalfabet is een YA-roman met een originele setting die weliswaar niet zo geschikt is voor op het strand, maar zeker wel op echte Hollandse zomerdagen. De personages zijn boeiend genoeg om de lezer ook door het laatste deel van het verhaal heen te trekken en uit te doen kijken naar het tweede deel in deze trilogie.




Het Heksenalfabet

Caitlin Kittredge | Uitgeverij Moon | 2011
Originele titel: The Iron Thorn

In de sombere steegjes van het stadje Lovecraft is magie echt, net zo echt als de straf die ligt op het gebruik ervan: ketters belandden op de brandstapel. Aoife Grayson is bijna zestien; de leeftijd waarop iedereen in haar familie doordraait als gevolg van het necrovirus. Volgens de proctoren, de leiders van Lovecraft, ligt het necrovirus ten grondslag aan ketterij. Dan krijgt Aoife een brief van haar oudere broer, die haar vertelt dat ze het heksenalfabet moet vinden als ze zichzelf wil redden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here