Het geheim van te veel torens – Mark Tijsmans

0
298

Omslag Het geheim van te veel torens

Willem en Nelle ter Toren zijn elf jaar oud en wonen in weeshuis ‘Het ongetwijfeld ongelukkige kind’ nadat hun ouders zijn omgekomen. Op een regenachtige nacht worden ze bezocht door een oude koetsier. Hij beweert dat Willem en Nelle van adel zijn en met hem mee mogen om in het kasteel bij hun oom en tante te gaan wonen. Omdat het weeshuis niet erg fijn is, gaan ze maar met hem mee naar ‘Trop du tours’. Daar horen ze voor het eerst van een oude voorspelling: er ligt ergens in het kasteel een schat verborgen! Maar die kan alleen gevonden worden door een broer en zus die nog niet volwassen zijn en van wie het niet duidelijk is wie de oudste is. Precies Willem en Nelle, dus…

Verhaal
Willem en Nelle leren meteen dat ze officieel Wilhelmus en Petronella heetten. Maar zeg eens eerlijk, wie heet er nu Petronella? Ze sluiten vriendschap met de stokoude butler Fidelius, die ze vertelt over de voorspelling en ze op weg helpt. Dat is hard nodig, want het kasteel is erg bijzonder. Het is niet alleen gigantisch groot, maar het bestaat uit alleen maar torens in allerlei verschillende maten, kleuren en vormen. Sommige torens zijn net nieuw, terwijl andere er al eeuwen staan of zelfs al zijn ingestort.

Alsof dit nog niet avontuurlijk genoeg is, blijken hun oom en tante ook erg vreemde vogels te zijn. Oom Catastrophe doet zijn naam eer aan: als er iets mis kan gaan, zal het mis gaan bij hem. Hij zit altijd onder de bulten en blauwe plekken en zijn ‘wetenschappelijke experimenten’ gaan vaak ook mis. De naam van hun tante past minder goed: tante Silence praat de hele dag (en nacht) door en is alleen stil als ze samen met haar gemene, dikke hond Petit Chichi bonbons eet.

Het geheim van te veel torens is niet alleen spannend, maar ook nog eens ontzettend grappig. De vergelijking met Monty Python is zo getrokken. Het is een en al kolder en flauwe grappen, maar het word niet snel té flauw. Bovendien is de zoektocht naar de schat heel spannend. Het boek leest als een trein en is leuk voor jong en oud.

Het kasteel is gigantisch groot en bestaat uit alleen maar torens in verschillende maten, kleuren en vormen.

Personages
Zonder zijn leuke personages zou het boek veel minder geslaagd zijn. Willem is rustig en bedachtzaam, terwijl Nelle een haantje-de-voorste en een flapuit is. Dat maakt hen samen tot een erg goed team. Ze zijn vanaf hun geboorte al heel hecht en daar heeft het weeshuis geen enkele verandering in gebracht. Als er mensen zijn die het mysterie van ‘Trop de tours’ kunnen oplossen, zijn zij het wel.

Ook de oom en tante zijn goed neergezet. Silence is een luidruchtige dame van stand zonder verstand en haar broer Catastrophe kun je beter niet tegenkomen, want er ontstaat altijd een gevaarlijke situatie als hij ergens is. Fidelius prijst zich erg gelukkig met de komst van de tweeling: eindelijk zijn er mensen met een paar gram hersens op ‘Trop de tours’! Maar ook Fidelius is eigenlijk een vreemde snuiter. Hij is er nooit als je hem zoekt, maar altijd als je hem echt nodig hebt. Hij weet bijna alles van het mysterie, maar spreekt alleen in raadsels. Een geheimzinnig figuur dus!

Conclusie
Het geheim van te veel torens is ontzettend grappig en ontzettend spannend tegelijk. Het is een en al kolder en klucht, zonder dat het te flauw word. Het boek leest vlot weg en zit vol goede personages. Het is geen aanrader voor heel serieuze mensen die niet tegen flauwe humor kunnen, maar wel voor minder serieuze jonge en oude mensen, en zeker voor de liefhebbers van Monty Python.

[product_page sku=”9789022326961″]

Het geheim van te veel torens Boek omslag Het geheim van te veel torens
Mark Tijsmans
9789022326961
Manteau

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.