Gouden zoon is grootser, gewelddadiger en uitdagender

0
298

Rood, het eerste deel in de Mars-trilogie was verbluffend. Gouden zoon, het tweede deel van de Mars-trilogie, heeft dus wat waar te maken. Het is drie jaar na de gebeurtenissen uit Rood en Darrow onderscheidt zich als ijzersterke strateeg in de commandoschool die hij nu volgt. Door een samenloop van omstandigheden wordt zijn positie echter onder hem vandaan geblazen en staat hem nu een zekere dood te verwachten. Nieuwe politieke intriges, bondgenootschappen en het herontdekken van vriendschappen moeten ervoor zorgen dat dat niet gebeurt. Alleen hoe verder de plannen zich ontwikkelen, hoe meer Darrow om zich heen zal moeten kijken en zich afvragen wie hij kan vertrouwen.

Groter, gewelddadiger en massiever

Gouden zoon is groter, gewelddadiger en massiever opgezet dan Rood. Dat betekent dat je overal meer van krijgt! Vooral de gevechten die ditmaal uitgevochten worden in starships zijn veel groter opgezet. Veel meer mensenlevens staan op het spel en daar wordt ook luchtiger mee om gesprongen. Het vormt de basis van de verwrongen samenleving waarin Darrow leeft. De impact van de gebeurtenissen zijn ook groter en dat betekent dat wanneer je de implicaties van de strijd die wordt geleverd gaat omzetten naar onze begrippen, het boek meer dan schrikbarend is. De spanning die dit teweeg brengt zorgt voor een leesflow waardoor het boek moeilijk weg te leggen is.

Brown weet je dus snel weer verbonden te laten voelen met hoofdpersonage Darrow. Het leesritme dat zo eigen is aan de schrijfstijl van Brown heb je dan ook zo weer te pakken. Toch is te adviseren om Rood te herlezen voordat je aan dit tweede deel begint. Door de vele namen en verhaallijnen die voorbij komen, is het soms lastig te herinneren wie wie was en wie wat gedaan had. Brown valt niet in herhaling en dit is fijn, want zo kun je het deel vlot achter Rood aan lezen zonder dat hier pagina’s aan verspilt worden.

Op het verkeerde been

Kenmerkend voor deze serie lijkt de wisselwerking tussen succes en verlies en groei en stagnatie te zijn. Brown weet je wederom een aantal keer op het verkeerde been te zetten in de ontwikkelingen die gaande zijn. Dat komt door nieuwe verhoudingen en nieuwe personages. Ook komt het doordat Brown zichtbaar een nieuwe hoek wilde inslaan met het plot van Gouden zoon. Terwijl je de verschillende hoofdstukken leest, weet je dat je op je hoede moet zijn voor verraad en plotwendingen. Een aantal hints hierna zijn wat te duidelijk verwerkt in het boek. Daardoor komt niet alles als een verrassing. De elementen die onverwacht plaatsvonden laten echter wederom blijk zien van een uitermate goed uitgedachte personageontwikkeling. Ik vond het vooral bewonderenswaardig hoe het ‘perfecte’ beeld van het verleden van Darrow en het ‘perfecte’ toekomstbeeld op zijn kop wordt gezet. Alles is immers afhankelijk van context.

Die personageontwikkeling is een van de sterkste als ook een van de zwakste punten van dit boek. Duidelijk is dat Brown zich heeft gericht op een aantal personen die de hoofdrol spelen. Er wordt een begin gemaakt met het uitwerken van de rest van de kleuren (naast Roden en Gouden), echter hier worden nog steeds kansen gemist. Ik heb het gevoel dat dit goed moet komen in het slot. Darrow is immers uit op een totale opstand onder de kleuren, maar het is toch jammer dat we niet wat meer zien van bijvoorbeeld de Blauwe Orion. Je merkt dat hierin nog erg veel potentie in de wereldbouw zit. De kleine details die wel alvast worden gegeven over de overige kleuren, maken zeker nieuwsgierig. Zo is de intrede van de Obsidiaan Ragnar zeker een sterke toevoeging.

Het beste element uit het boek is en blijft de schrijfstijl van Brown. Moeiteloos weet hij je mee te voeren in de verhaallijn die toch zeer ingewikkeld is. Het verveelt niet ondanks het pittige karakter en ook blijft hij verbazen. Tussendoor weet hij schitterende zinnen in elkaar te zetten, waar een sterk gevoel voor taal uitstraalt maar ook laat zien dat hij een gedegen achtergrond van de literatuur heeft die hij moeiteloos weet te verweven in dit sciencefictionavontuur.

(…) de bronzen zon staat achter hem terwijl hij valt en maakt hem tot een silhouet, maakt hem in dat ogenblik onsterfelijk – een ogenblik waarvan ik weet dat ik het nooit meer zal vergeten – zodat hij lijk op een vallende engel van gramschap en heerlijkheid uit een tekening van Milton.

Conclusie

De conclusie is simpel: Gouden zoon is een genot om te lezen. Het is uitdagend en verbredend. Daarnaast wordt er verbluffende taal in gebruikt. Het is een boek dat ik zeer waardeer in zijn uitdaging, hoewel ik verwacht nog meer te mogen ontdekken in een volgend deel. Het verhaal is zeker nog niet klaar en ik kan dan ook niet wachten totdat de niet besproken verhaallijnen snel verkent gaan worden!




Gouden zoon

Pierce Brown | Luitingh Sijthoff | 2015
Originele titel: Golden son
Vertaling: Carla Hazewindus

Als Rode groeide Darrow op in de mijnen diep onder de oppervlakte van Mars, waar hij elke dag slopend werk deed om aan een toekomst te bouwen voor zijn nakomelingen. Maar de Gemeenschap waarvoor hij zo trouw werkte was gebouwd op leugens. Darrows mensen zijn verraden door hun eigen meesters, de Gouden – en hun enige weg naar vrijheid is een revolutie. En dus offerde Darrow zichzelf op in naam van het grote goed voor wie Eo, zijn ware liefde en inspiratie, haar eigen leven gaf.

Hij werd een Gouden, en infiltreerde in hun bevoorrechte rijk om het van binnenuit te vernietigen. Als een lam tussen de wolven vindt Darrow vriendschap, respect en zelfs liefde – maar ook de toorn van machtige tegenstanders. Om een oorlog te voeren én te winnen die het lot van de complete mensheid kan veranderen, moet Darrow verraders confronteren, zijn honger naar wraak onderdrukken – en streven naar een hoopvolle wederopleving in plaats van een gewelddadige opstand. Hoewel de reis vooruit vol gevaar en misleiding is, moet Darrow ervoor kiezen Eo’s principes van liefde en gerechtigheid te volgen om zijn volk te kunnen bevrijden. Hij moet voor iets hogers leven.

RECENSIEOVERZICHT
EIndwaardering
Vorig artikelVolop geweld in de eerste Punisher trailer
Volgend artikelLockwood & Co krijgt tv-serie
Al vanaf kleins af aan is Freya verslaafd aan het fantasy genre. Haar favoriete boeken zijn Ontworteld, A Court of Thorns and Roses, de Throne of Glass-serie en de Reiziger. Met veel passie deelt ze haar liefde voor het genre met jullie.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here