Gemma Doyle 2: Opstand van de Engelen – Libba Bray

0
8

Omslag Gemma Doyle 2: Opstand van de Engelen

Het is nu twee maanden na de noodlottige gebeurtenissen uit Een Verschrikkelijke Schoonheid en hoewel Kerstmis en de kerstvakantie naderen, kan Gemma Doyle geen rust vinden. ’s Nachts wordt ze geplaagd door afschuwelijke nachtmerries en overdag probeert ze haar schuldgevoelens een plaats te geven. De komst van een nieuwe lerares brengt extra spanning met zich mee, en Kartik keert terug met een afschuwelijke boodschap voor Gemma.

De kerstvakantie biedt afleiding in de vorm van mannen en bals in het modieuze Londen. Gemma, Felicity en Ann, die als de zogenaamde erfgename van Russische adel bij Felicity logeert, zijn echter niet gevrijwaard van de problemen in het Rijk, evenals Pippa, die nog altijd in het Rijk verblijft. Als de tijd verstrijkt en de magie steeds verder ontspoort, is er dan nog hulp voor Gemma en haar vriendinnen? Wie kunnen ze nu echt vertrouwen in het Rijk, en daarbuiten?

Vaart
Het eerste dat opvalt in dit tweede deel van de Gemma Doyle-trilogie, is dat de gebeurtenissen elkaar sneller opvolgen. Net als in het eerste boek neemt de auteur wel degelijk de tijd om stil te staan bij ontluikende liefdes en Gemma’s bespiegelingen over zichzelf en haar taak, maar deze rustpunten houden geen pagina’s meer aan. Dit komt de doorstroming in het boek zeker ten goede.
Ook in de wereld waarin Opstand van de Engelen zich afspeelt, zit in dit deel meer vaart. Dit is zeer letterlijk op te vatten: er wordt kort vooruitgeblikt op de technologische innovaties die de wereld in de opvolgende decennia zo zouden veranderen. Daarnaast worden er in het boek meer locaties bezocht ten opzichte van het eerste deel, zowel in Engeland als in het Rijk.

Verwarring
De schrijfstijl van Libba Bray is nog altijd dromerig en rijk, met veel metaforen en uitgebreide omschrijvingen. Hierdoor word je als lezer in het verhaal gezogen: Gemma’s verwarde gevoelens worden door Bray’s schrijfstijl direct op jou, de lezer, geprojecteerd. Dit is heel erg knap en geeft samen met het ik-perspectief een ongekend gevoel van identificatie met Gemma.
Helaas heeft dat dromerige tegelijkertijd ook een keerzijde. Na Een Verschrikkelijke Schoonheid en circa de helft van dit boek, heb je als lezer zo’n 500 pagina’s in deze staat doorgebracht. Dat is lang genoeg. Op een bepaald punt in het boek doet het niet meer dromerig aan, maar wollig en begint het te voelen als een permanente koortsdroom – niet onprettig, maar ook niet helemaal gezond. Gelukkig maakt Libba Bray dit aan het einde vrijwel helemaal goed en sluit je het boek wellicht niet helemaal helder, maar wel heel tevreden af.

Ontwikkelingen
Het einde van het boek voelt dan ook als het slot van een hele reeks aan ontwikkelingen. Er komt nog een deel, in het Nederlands in twee delen opgesplitst, maar ergens voelt dit einde toch al als een afsluiting van een periode voor Gemma. De afwerking van het slot had nauwkeuriger gekund; het voelt wat gehaast, waardoor je als lezer het gevoel krijgt dat je dingen mist. Dit is jammer, want afsluiting is juist zo belangrijk in dit deel. Het hele boek draait om ontwikkelingen en afsluiten. Dit gaat van hele eenvoudige dingen als Gemma’s eerste menstruatie, tot Gemma’s cruciale ontdekking wie van haar vriendinnen ze nu echt kan vertrouwen en wat voor leven ze voor zich ziet. Felicity en Ann zijn in dit deel wat meer op de achtergrond, maar tegelijkertijd toch heel erg aanwezig. Hun achtergrond en motivaties worden meer uitgediept, waardoor je als lezer meer begrip krijgt voor de keuzes die ze maken.

Ook op romantisch vlak ontwikkelt zich het nodige. De relatie tussen Gemma en Kartik verdiept zich, maar wordt tegelijkertijd tegengewerkt door hun grote sociale klasseverschil. Een andere aanbidder op Gemma’s pad doet haar twijfelen aan de mogelijkheid om haar leven als jonge vrouw en haar taak als nieuwe oprichtster van de Orde te verenigen. Uiteindelijk moet ze hierin, net als in zo veel dingen, kiezen.

‘Keuze’ is dan ook het tweede thema in dit boek. Gemma, Felicity en Ann worden in dit boek alle drie vrijwel continue geconfronteerd met keuzes: wie willen ze zijn, wat willen ze bereiken en, misschien wel de belangrijkste, wie kunnen ze vertrouwen? Ook Pippa moet kiezen; maar heeft zij nog wel een keuze?
Hierdoor sluit het boek opnieuw goed aan bij de doelgroep (14+). Iedere opgroeiende jongere komt dergelijke keuzes tegen, wellicht niet met dergelijke consequenties, maar daardoor niet minder belangrijk voor de persoonlijke ontwikkeling. Hier wordt goed op ingespeeld door de auteur.

Conclusie
Opstand van de Engelen neemt je, net als Een Verschrikkelijke Schoonheid, meteen vanaf de eerste pagina mee in Gemma’s dromerige, complexe wereld. De vaart en de ontwikkelingen zorgen dat het boek ondanks zijn volume soepel leest en het einde is bloedstollend spannend. Het maakt je als lezer zeer benieuwd wat het laatste deel van de trilogie zal brengen!




Gemma Doyle 2: Opstand van de engelen

Libba Bray | Uitgeverij Moon | 2005
Originele titel: Rebel Angels

De 16-jarige Gemma is na haar moeders dood naar Spence gestuurd, een strenge kostschool voor welgestelde meisjes in Engeland. Daar weet Gemma de vriendschap te winnen van de brutale Felicity, de mooie Pippa en de verlegen Ann. Samen met haar nieuwe vriendinnen sluit Gemma zich aan bij de Orde, een geheim genootschap van vrouwen die macht hebben over een andere wereld, die het rijk heet.

Maar dan roepen ze krachten op die ze niet meer in bedwang kunnen houden en verandert het leven van Gemma en haar vriendinnen voorgoed…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here