Geheugenstrijd – Bianca Mastenbroek

0
26

Omslag Geheugenstrijd

Vana en Fokko komen samen met hun ouders aan in Arandia. Hun ouders hopen dat ze voor beiden een zak met zilveren munten krijgen om zo een goede opleiding voor hen te kunnen betalen. Vana en Fokko blijken wel heel speciaal te zijn en de koning biedt hen een speciale opleiding aan. Het zijn echter woelige tijden, want een oorlogsvloot die de doodsteek van Arandia kan betekenen, nadert het eiland. Er worden breuken in het beschermend schild van Arandia ontdekt, wat alleen maar slecht nieuws met zich meebrengt: minstens één vijand bevindt zich al op het eiland.

Een duidelijke uitwerking van het traditionele “goed versus kwaad”
Geheugenstrijd is het eerste deel van een trilogie en vertelt het verhaal van Vana en Fokko, twee van de weinige mensen die magie kunnen gebruiken. Echter wordt hun opleiding in het omgaan en beheersen van deze magie abrupt beëindigd door de dreiging van een naderende oorlogsvloot en de ontdekte gaten in het magische schild dat Arandia van de Vijand beschermt.

Uit bovenstaande alinea valt te concluderen dat dit jeugdboek zonder enig probleem onder het subgenre “epische fantasy” is te plaatsen. In Geheugenstrijd weet Mastenbroek de klassieke strijd tussen goed en kwaad mooi neer te zetten. Ze weet dit conflict dat gegroeid is uit een reeks van gebeurtenissen in het oude Arandia op een eenvoudige en toegankelijke manier voor te stellen. Niet té eenvoudig, maar juist ideaal voor de beoogde doelgroep van twaalf plussers.
Mastenbroek zorgt ervoor dat de spanning, die het goed-tegen-kwaad-conflict met zich meedraagt, nooit helemaal verdwijnt. Een pluspunt in dit traditionele twistpunt is dat ze ook genereus is geweest voor de zogenaamde “slechte” kant. Ook met dat perspectief laat ze de lezer confronteren. Hierdoor slaagt ze erin om het verhaal zodanig te vertellen zodat de keuze van wie er nu gelijk heeft bij de lezer ligt. Hebben de “goeden” gelijk? De “slechten”? Of hebben ze allebei (on)gelijk?

Een tweeling zwaait de plak
Vana en Fokko zijn een tweeling en toch zeer verschillend. Dat is natuurlijk te verwachten in een verhaal als dit. Mastenbroek zet deze personages goed neer. Aan de hand van vrij simpele, maar ludieke beschrijvingen in het begin van het verhaal komt men al snel te weten wie voor wat staat. Ook hun verschillen zijn snel duidelijk door de manier waarop Mastenbroek met haar personages speelt. Elke scène lijkt heel doordacht te zijn neergezet en doelbewust om een personage beter uit de verf te doen komen. Hierdoor ontstaat er leven en weet ze lezers te prikkelen, waardoor men al snel de ene na de andere bladzijde zal omslaan.

Een tweeling, die de hoofdrollen moet vertolken, is niet gemakkelijk neer te zetten in een vrij dun boek zoals Geheugenstrijd. Dit omdat het moeilijk is om twee personages die even belangrijk zijn – en zeker in dit verhaal waar Vana en Fokko als ze samen zijn zich een voelen – ook een even grote rol te laten vervullen. En helaas dient er gezegd te worden dat Mastenbroek hier niet in slaagt. Vana treedt veel vaker op de voorgrond dan Fokko en ook de aandacht die Mastenbroek heeft geschonken wat betreft karakterontwikkeling is bij Vana meer te voelen dan bij haar broer. Ook gebeurt deze subtieler dan bij Fokko het geval is. Mastenbroek heeft hem tot een zulke grove ontwikkeling gedwongen doordat deze zich voornamelijk op het einde van het verhaal plaatsvindt. Dit lijkt ook voor een stuk samen te gaan met de plot, die de lezer tot een snel tempo dwingt, omdat ze ook daar steeds minder afwerkt en minder de puntjes op de i zet doordat ze het tempo nog eens verhoogt. Het is duidelijk dat Mastenbroek geen woord teveel heeft geschreven, maar er valt over te discussiëren of ze er geen te weinig heeft gebruikt. Misschien zou ze met iets meer woorden wel het einde en de karakterontwikkeling van Fokko subtieler en meer afgewerkt kunnen realiseren.

Mastenbroek speelt op veilig
In vergelijking met Bottenduider, dat al een behoorlijk goed verhaal is, is Geheugenstrijd beter. Toch heb je tijdens of na het lezen geen wauw-effect. Mastenbroek vertelt een goed en aantrekkelijk verhaal. Het is zeker de moeite om eens te lezen, maar vernieuwend of grensverleggend is het helaas niet. Tijdens en na het lezen van Geheugenstrijd lijkt het alsof Mastenbroek zich vastklampt aan platgewalste paden en deze niet goed durft te verlaten. Is dat verkeerd? Nee, maar hierdoor mist ze voor sommigen misschien wel de kans dat dit boek met kop en nek boven andere kinderboeken in het genre uitsteekt.

Een mooie uitgave
De Vier Windstreken heeft van Geheugenstrijd een mooie uitgave gemaakt. Het is een verzorgde paperback geworden met daarop een mooie omslagillustratie van Iris Compiet. Compiet weet de ideale uitnodigende sfeer op te roepen. In het boek staat een kaart – zoals traditioneel bij boeken binnen de epische fantasy – die een toegevoegde waarde kan hebben voor lezers die graag in dit soort verhalen de kaart erbij nemen. Ook leuk is de toevoeging van een speciale bladzijde met perkamentrol waarop een stuk uit de historie van Rhei en Suvi is gedrukt aan het einde van elk hoofdstuk.

Goed, maar niet gedurfd
Geheugenstrijd is al bij al een goed verhaal geworden. Mastenbroek weet de strijd tussen goed en kwaad op een mooie manier neer te zetten en creëert leuke personages met een behoorlijke diepgang waardoor deze zeer toegankelijk zijn voor de lezer. Uit dit alles kan men concluderen dat Mastenbroek een goede en gedreven schrijfster is. Nu is het alleen te hopen dat ze in de toekomst de veilige paden zal durven te verlaten.




Geheugenstrijd

Bianca Mastenbroek | De Vier Windstreken | 2011

Het leven van Vana en Fokko verandert volledig als ze door de koning van Arandia uitgekozen worden voor een speciale opleiding. Een hele eer, maar toch is de tweeling wantrouwend. Hun leraren lijken iets verborgen te houden. Ze komen erachter dat hun eiland lang niet zo veilig is als ze altijd hadden gedacht. De magische barrière die Arandia moet beschermen, is ernstig verzwakt.
Dan zet een vernietigende oorlogsvloot koers naar het eiland. De dienaren van de Gehoornde hebben maar één doel: het leven op Arandia verwoesten. Vana en Fokko vechten ieder hun eigen strijd tegen de vijand. Een strijd die hen steeds dichter bij een afschuwelijk geheim en een onmogelijke keus brengt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here