Een spook(t)huis voor Fiene – Mirjam Mous

0
214

De kleine Fiene woont al jaren in het weeshuis der verloren kinderen. Daar is het verschrikkelijk: de kinderen moeten afwassen, wc’s schoonmaken, vloeren dweilen en mogen absoluut nooit het terrein af. Tenzij ze worden geadopteerd, natuurlijk. Maar terwijl andere kinderen worden opgepikt door hun nieuwe ouders, ziet niemand Fiene staan. Totdat Theodoor Haast en zijn vrouw Gursula Liefje langskomen. Zij zijn dringend op zoek naar een bepaald soort meisje, en Fiene is daar uitermate geschikt voor!

In eerste instantie is Fiene hartstikke blij dat ze eindelijk een nieuwe papa en mama heeft, maar dan ontdekt ze de werkelijke reden van haar adoptie. Theodoor en Gursula waren namelijk helemaal niet op zoek naar een kind, maar naar een dienstmeisje! Het leven bij haar pleegouders is nog veel erger dan in het weeshuis, dus besluit Fiene ervandoor te gaan. Ze loopt net zolang door tot ze bij een bos aankomt waar een huis staat met wel heel bijzondere inwoners. In Villa Verda wonen namelijk alleen maar… griezels! Maar hoe griezelig die inwoners ook zijn, het is er in elk geval een stuk leuker dan bij Gursula en Theodoor. Het enige probleem is dat Fiene zelf natuurlijk geen griezel is. En in Villa Verda mogen alleen maar échte griezels wonen…

Gruwelijk grappig
Een spook(t)huis voor Fiene is een perfect voorbeeld van wat Paul van Loon ook wel ‘grumor’ zou noemen: griezelen met humor. Aan de ene kant is het verhaal best wel spannend, met spoken, behaarde monsters, vampiers, rammelende skeletten, een vrouw zonder hoofd en een boeman die je elke ochtend wakker loeit. Maar toch zorgt schrijfster Mirjam Mous ervoor dat het verhaal nergens echt té griezelig wordt. In tegenstelling zelfs: al snel blijkt dat de griezels in dit verhaal helemaal niet zo griezelig zijn. Ze zijn juist erg lief en vooral ook heel erg grappig!

Wat erg leuk is, is dat Een spook(t)huis voor Fiene vol zit met woordgrapjes. Zo noemt Fiene haar nieuwe moeder Gursula ‘Gruwelsla’ (een naam die véél beter bij haar blijkt te passen), en hebben alle griezels in Villa Verda stuk voor stuk heel grappige en toepasselijke namen. Zo heb je het spookje Zweefmiep, de altijd racende Snelheidsduivel en het Bakbeest dat dol is op bakken (maar wel af en toe een haar in je eten achterlaat). En de Boeman uit het verhaal heet niet voor niets boeman, want hij heeft de kop van een koe en loeit iedereen ’s ochtends wakker! Mirjam Mous speelt echt met taal, waardoor Een spook(t)huis voor Fiene een genot is om te lezen voor jong en oud!

Een spook(t)huis voor Fiene is een griezelig, grappig en geniaal verhaal vol maffe personages en geweldige woordgrapjes.

Sprankelende personages
Een spook(t)huis voor Fiene beschrijft niet alleen het verhaal van het weesmeisje Fiene, maar er lopen meerdere verhaallijnen door elkaar, die uiteindelijk allemaal bij elkaar komen. Zo krijgen we ook de verhalen te lezen van Theodoor Haast, van Gursula Liefje, van weesje Keesje en natuurlijk van de griezels van Villa Verda. Dat maakt het verhaal misschien wel wat ingewikkeld voor jonge lezers, en mede dankzij het vrij kleine lettertype zou ik het vooral aanraden als voorleesverhaal, maar het zorgt er ook voor dat je alle personages stuk voor stuk goed leert kennen en het verhaal van alle kanten meebeleeft.

Zo krijg je als lezer bijvoorbeeld écht een hekel aan de verschrikkelijke Gursula, die het liefst de hele dag op de bank zit en niets uitvoert. Met Theodoor krijg je vooral erg veel medelijden, omdat hij na zo lang alleen te zijn geweest nu opgescheept zit met zo’n luilak. En ook de andere personages hebben echt een eigen stem, al gaat het verhaal nergens echt diep in op hun verleden. Zo was ik best wel benieuwd naar de achtergrond van weesje Keesje en komt ook nergens ter sprake hoe Fiene precies in het weeshuis is beland, maar dat zorgt er misschien juist ook wel voor dat het verhaal lekker luchtig blijft voor jonge lezertjes.

Conclusie
Een spook(t)huis voor Fiene is een griezelig, grappig en geniaal verhaal vol maffe personages en geweldige woordgrapjes. Mirjam Mous weet haar personages erg goed en levendig te beschrijven en zorgt er met haar vele woordspelingen voor dat het verhaal nergens te eng wordt. De illustraties van Marja Meijer vullen het verhaal perfect aan, waardoor zowel jonge als oudere lezers ongetwijfeld zullen genieten van dit gruwelijk grappige (voorlees)verhaal!

Een spook(t)huis voor Fiene
Mirjam Mous
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Avatar
Marije behoort tot de Harry Potter-generatie en het is daarom ook niet gek dat de boeken over de tovenaarsleerling, die meteen haar eerste kennismaking met de wereld van fantasy waren, nog steeds haar lievelingsboeken zijn. Ondertussen heeft ze de rest van de fantasywereld ook ontdekt. Ze is dol op het lezen van young adult-boeken, dystopische verhalen, epische fantasy en eigenlijk alle kinderboeken waar ook maar een beetje magie in voorkomt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here