BoekenBoekrecensiesDinosaurussen en virussen in De Verdwenen Kolonie van A.G. Riddle

Dinosaurussen en virussen in De Verdwenen Kolonie van A.G. Riddle

-

De Verdwenen Kolonie is het derde en afsluitende deel uit de Lange Winter-trilogie van A.G. Riddle (lees onze recensies terug van deel 1 en deel 2). Het is de laatste overlevenden gelukt om van de aarde weg te komen en ze proberen een bestaan op te bouwen op de planeet Eos. Deze planeet ziet er perfect uit om de verwoeste aarde te vervangen, maar niets is helaas wat het lijkt. De kolonisten van het eerste schip, de Carthago, zijn verdwenen. Hun nederzetting staat er nog, maar lijkt ernstig in verval te zijn geraakt. Terwijl James zich verdiept in dit mysterie ontdekt hij een aantal bollen, verspreid over de planeet. Zij lijken de sleutel om de verdwenen kolonisten te vinden. 

Als de stad Jericho door een storm overvallen wordt en Emma de kolonisten laat schuilen in een evacuatiegrot worden alle bewoners getroffen door een vreemde ziekte. Eentje die onherroepelijk leidt tot de dood. Emma en James zullen dit keer alles op alles moeten zetten om de laatste overlevenden te redden van hun zekere dood. En James zal de diepste geheimen van Het Raster moeten ontrafelen om dit te bewerkstelligen.

Het verhaal

Een aantal maanden na de landing op Eos en het bouwen van Jericho leiden de kolonisten een rustig leven. Dit leven wordt al binnen een paar bladzijde omgegooid als er een storm opsteekt die duizenden E.rex, een soort dinosaurus, op hol laten slaan en richting Jericho laat denderen. Emma besluit om de dorpelingen te evacueren naar een evacuatiegrot zodat zij niet onder de voet zullen worden gelopen. Helaas komt het bevel tot evacuatie te laat en kunnen zij niet iedereen meer evacueren. Emma zit vast in Jericho stad terwijl de kudde E.rex als een razende door de stad rent en alles vernietigt waar de kolonisten zo hard voor hebben gewerkt. 

Ondertussen is James asamen met Arthur aan de andere kant van de vallei op zoek naar de bollen die verspreid liggen over Eos. Zij zijn de sleutel tot het vinden van de verdwenen kolonisten. Het lot van Harry, Fowler en Charlotte is allesbehalve mooi, hun lichamen worden teruggevonden in een grot. Het blijkt dat alle kolonisten zijn gestorven. Via een dataschijf van Harry leert James hoe ze zijn gestorven, een soort schimmel die in de grotten huis. James beseft dat nu de storm is losgebarsten over Eos dat Emma de kolonisten richting de evacuatiegrot heeft gestuurd. Recht naar deze schimmels toe. Wat volgt is een bloedstollende race naar Jericho toe. Helaas komt James te laat en is iedereen geïnfecteerd met dit gekke virus. Arthur brengt de verlossing, een oplossing waarin iedereen blijft leven. Maar wat is de prijs die hiervoor betaalt moet worden? Via Arthur en Oscar leer James de waarheid kennen over het Raster, over de stormen van Eos en het zal zijn perceptie van leven voorgoed veranderen. 

Eos

De nieuwe planeet van James en Emma, Eos, voelt als een Jurassic Park film. De ene helft is woestijn, de andere helft is ijs. Maar precies in het midden daarvan loopt een lange vallei die vol in bloei staat, inclusief een jungle met dinosaurussen. A.G. Riddle schept een wereld en klimaat die sterk doet denken aan de sciencefictionfilms van Jurassic Park en dat is geweldig. Eos heeft daardoor een bepaald beeld waarin ik mezelf kan verliezen. Ik wil graag met James op zoek en de planeet ontdekken. Eos voelt zo interessant en levensecht aan. Gevaarlijk, dat wel. Maar levensecht. Eos zit vol mysteriën. De flora en fauna zijn vreemd voor de kolonisten van de aarde. Maar dat niet alleen, het lijkt erop dat het Raster met Eos is verbonden. Langzaamaan onthult Riddle het verleden, heden en de toekomst van Eos en zijn nieuwe bewoners. En krijgen we eindelijk antwoord op de vraag wie Het Raster nou eigenlijk precies is en wat willen ze nou echt?

Sciencefiction van de bovenste plank

De Verdwenen Kolonie waant zich dus in een prachtige sciencefictionwereld. Maar daar wordt nog een schepje bovenop gedaan als meneer Riddle zich waagt aan het Ruimte-tijd concept. Ik wil absoluut niets verklappen, maar het einde van dit boek, en daarmee de afwikkeling van het plot, zijn ontzettend mind blowing. Ik had op meerdere punten al een idee van welke kant dit op aan het gaan was. Maar ik bleek er toch naast te zitten. Voor een deel ten minste. Het einde, en vooral Het Raster en de antwoorden die we krijgen over hen zijn mooie voorbeelden van hoe sciencefiction tot de verbeelding kan spreken. Ik heb een aantal uur nodig gehad om alles goed te kunnen bevatten. Want de afwikkeling van het plot is een enorme aanslag op het geheugen en je brein. (In ieder geval is dit het geval als je nog niet zo ingelezen in sciencefiction bent als ik. Ik kan me voorstellen dat dit wellicht anders is voor mensen die juist erg goed bekend zijn met dit genre) 

Conclusie

De Verdwenen Kolonie is een zinderende afsluiter van een geweldige trilogie die het echt onwijs goed zou doen op het witte doek. Ook dit deel bevat alle goede punten van zijn voorgangers. Het leest vlot, heeft goede dialogen en blijft boeien tot het einde. Er komt rond het midden eventjes een dipje, waarin je veel te verwerken krijgt, maar als dit eenmaal over is kijk je nooit meer hetzelfde naar Het Raster en vloeit alles prachtig naar het einde toe. Het einde is dan ook weergaloos geschreven. Niet per se spetterend, maar wel spannend en een echte onthulling. De epiloog was verrassend en beantwoord en een vraag uit het vorige deel, en roept nog meer vragen op. Het is afwachten of A.G. Riddle deze tackelt in een nieuw boek, of dat dit voor altijd blijft wat het nu is, onbeantwoorde mysteriën. 

De Verdwenen Kolonie Boek omslag De Verdwenen Kolonie
De Lange Winter 3
A.G. Riddle
9789083073125
sciencefiction
Iceberg Books
juni 2021
Paperback
372 pagina's
Textcase

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Delen

Matthijs Schiltmans
Op 10 jarige leeftijd werd mijn interesse voor boeken en fantasy gewekt door Harry Potter en sindsdien heb ik heel wat afgelezen. Een aantal persoonlijke favorieten van mij zijn: In de ban van de Ring (die ik inmiddels elk jaar herlees), Heugenis, Smart en het Sterrenzwaard, de Erfgoed cyclus van Christopher Paolini, De Dwergen van Markus Heitz en redelijk recent de boeken van Anthony Ryan. Als ik niet bezig ben met fantasy lezen, dan ben ik een spelletje aan het spelen, aan het schrijven of een film of serie aan het kijken. Ik ben hoe dan ook dagelijks met fantasy bezig.

CONCLUSIE

Eindwaardering:

Meer van dit redactielid

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Schrijf je in voor de FantasyWereld nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws en onze winacties

Recente reacties