De verhalen van opa Eik: boek 1 – J.L. Badal

0
104

Omslag De verhalen van opa Eik: boek 1

Guus en Maya wonen samen met hun ouders en opa Droes in een huis met een grote tuin. Al zolang ze zich kunnen herinneren vertelt hun opa vreemde verhalen en sprookjes, en probeert hij ze wijs te maken dat ze waargebeurd zijn. Als ze dat niet geloven, moeten ze het maar eens aan opa Eik gaan vragen! Dat die zogenoemde opa Eik een duizend jaar oude boom is, maakt het er alleen niet geloofwaardiger op. Maar als Maya en Guus op een dag een vreemde vrouw in het bos tegenkomen en in de oude waterput in de achtertuin klimmen, blijken fantasie en werkelijkheid wel erg dicht bij elkaar te liggen.

Verhaal
Guus en Maya geloven hun ogen niet als ze zien wat er onder in de put is. Opeens gaat er een hele wereld voor ze open, waar dieren kunnen praten en niets is wat het lijkt. De beer Humbertus brengt ze op zijn rug naar opa Eik, die prachtig kan zingen en veel boeiende verhalen kent. Zo leren ze over het Yoghurtjongetje, het Vanillemeisje, Pamarindo de Verschrikkelijke en andere wonderlijke figuren. Alles en iedereen heeft zijn eigen verhaal, en opa Eik kent iedereen en weet alles. Hoe kan het ook anders als je zo oud bent?

De verhalen van opa Eik is een bijzonder boek. Je zou zelfs kunnen zeggen dat er sprake is van ‘sprook-ception’: het zijn heel veel sprookjes binnen een sprookje, zonder dat ze afbreuk aan elkaar doen. Toegegeven, de vele perspectiefwisselingen zijn soms verwarrend en je moet soms echt je hoofd erbij houden. Maar als je het boek hoofdstuk voor hoofdstuk en dus verhaal voor verhaal leest, zoals bij een echt sprookjesboek, is dat geen probleem.

Je zou zelfs kunnen zeggen dat er sprake is van ‘sprook-ception’: heel veel sprookjes binnen een sprookje.

De sprookjes in het boek zijn vermakelijk en divers. Alleen het overkoepelende verhaal en sprookje is naar mijn mening net wat minder sterk, vooral omdat het verhaal over Guus en Maya vrij langzaam en met tussenpozen verloopt omdat er steeds een ander sprookje tussendoor vliegt. Dit is dus tegelijkertijd een vloek en een zegen voor het verhaal. Toch leest het boek vlot weg, en de sprookjes zelf zijn erg goed te volgen.

Personages
Ook wat de personages betreft is dit een bijzonder boek. Je zou verwachten dat Guus en Maya de meest prominente personages zijn en de meeste diepgang kennen, maar dat is niet het geval. De meeste andere personages worden door middel van een sprookje aan de lezer voorgesteld, waardoor ze meteen een karakter hebben en je hun levensverhaal kent. Vergeleken met het Yoghurtjongetje en het Vanillemeisje zijn Guus en Maya dus eigenlijk maar saai. Bovendien zijn de andere personages heel verschillend: niet iedereen is even goedaardig en onschuldig, wat het boek in balans brengt. En zeg eens eerlijk, wat is een sprookje zonder een echte slechterik?

Conclusie
De verhalen van opa Eik is een bijzonder boek, met veel sprookjes binnen een sprookje. Dat kan verwarrend zijn omdat er veel van perspectief wordt gewisseld, maar laat dat je niet afschrikken. Als je een ‘gewoon’ sprookjesboek verwacht in plaats van een ‘gewoon’ kinderboek, is de verwarring al veel minder groot. De sprookjes zijn leuk en goed te volgen. Al met al is dit boek een beetje zoals de slogan van een frisdrankmerk: een beetje vreemd, maar wel lekker.

[product_page sku=”9789044823851″]

De verhalen van opa Eik: boek 1 Boek omslag De verhalen van opa Eik: boek 1
De verhalen van opa Eik
J.L. Badal
9789044823851
Clavis

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here