BoekenBoeken
Home Boeken Boekrecensies De tuin van de walvis – Toon Tellegen

De tuin van de walvis – Toon Tellegen

0
226

Omslag De tuin van de walvis

Na een lange, donkere winter zou je bijna vergeten hoe groen de lente is, maar gelukkig zijn er genoeg enthousiaste planten om ons daar vanaf begin april aan te herinneren. Als alles weer groeit en bloeit is het heerlijk om een tuin, of tenminste een balkon te hebben. Dat vindt de walvis in Toon Tellegens nieuwste boek ook, maar op het water zijn er geen schommels, banken en kamperfoelie. Toch is het zijn grootste wens om een tuin te hebben…

‘Een fontein heb ik al’
De walvis woont in het midden van de oceaan. Op zich bevalt hem dat wel, maar er mist iets: een mooie tuin, zoals die waarin de maan ’s nachts zijn feesten geeft. Na een droom waarin de eekhoorn op bezoek komt en steeds van walvis’ rug glijdt, besluit hij de sprinkhaan een brief te schrijven: hij wil een tuin bestellen, met een bank, viooltjes, een heg van meidoorn en een schuurtje met een klein raampje met sprinrag ervoor en een deur die klemt. De fontein heeft hij al.

De tuin van de walvis is een boek waar je je als ouder mee kunt vertonen, of het nu op je eigen nachtkastje belandt of op dat je van je kind.

Een ingetogen tuinfeestje
De walvis is een groot dier met grote dromen, en een tuin op je rug is niet niks. Gelukkig weet de sprinkhaan het allemaal te regelen, waarna ook een heleboel andere dieren een tuin willen:

‘De giraf wilde een tuin met een klein bankje tussen zijn twee steeltjes, met leuningen waaraan zijn gasten zich zouden kunnen vasthouden als hij, op hun verzoek, zijn hals heen en weer zwaaide. De egel wilde een tuin met boterbloemen en tulpen en geen stekels.’

De walvis zelf begint uiteindelijk toch een beetje te twijfelen. Is een tuin op je rug nou echt het mooiste wat er is?

In zijn bekende ingetogen, bijna filosofische stijl schetst Tellegen een wat droevige walvis en een vindingrijke krekel. De dieren zijn eenvoudig en gebruiken soms formele, bijna stijve omgangsvormen, terwijl de situatie zelf ondanks alles eigenlijk best komisch is. Ieder dier heeft zijn eigen wensen, maar die passen niet altijd bij zijn aard. Het levert een mooi en rustig verhaal op, waaraan de fraaie illustraties van Van Haeringen iets meer spektakel toevoegen.

Daarbij is het opnieuw de vraag, zoals vaker met Tellegens werk, of een prentenboek als dit nu echt iets voor (jonge) kinderen is. Het is een dun boekje dat op zich geschikt is voor jonge lezers, maar de gebeurtenissen, de humor en de moraal zijn wellicht iets te ingetogen om elk kind te kunnen boeien. Ook de wens om een eigen tuin te hebben is voor volwassenen waarschijnlijk beter in te voelen dan voor kinderen.

Voor de allerjongsten maken de illustraties echter veel goed, zeker met wat gekke stemmetjes bij het voorlezen. En wie de doelgroep uiteindelijk ook is, het doet niet af aan het feit dat Tellegen met De tuin van de walvis opnieuw een prachtig verhaal heeft geschreven. Het resultaat is een boek waar je je als ouder mee kunt vertonen, of het nu op je eigen nachtkastje belandt of op dat je van je kind.

Conclusie
De tuin van de walvis is een fraai prentenboek van Toon Tellegen, in zijn intussen bekende, ingetogen stijl. Het vertelt een prachtig verhaal dat straalt in zijn eenvoud, maar wellicht is het – ondanks de fraaie illustraties – voor de meeste kinderen net iets té eenvoudig als je het voorleest. Voor zelfstandige jonge lezers is het boek ook alleen door te komen, maar uiteindelijk zijn het waarschijnlijk toch vooral volwassenen die hier het meest van genieten. Wat wel zeker is, is dat Tellegen opnieuw een heerlijk boek heeft geschreven ­– voor wie het ook is bedoeld.

[product_page sku=”9789045117607″]

De tuin van de walvis Boek omslag De tuin van de walvis
Toon Tellegen
9789045117607
Querido

GEEN REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here