De Schaduw van de Revenaunt 2: Zihaen – Paul E. Horsman

0
14

Omslag De Schaduw van de Revenaunt 2: Zihaen

In Zihaen vervolgd Paul E. Horsman het verhaal van Ghyll Hardingraud, die er aan het eind van Rhidauna achter is gekomen dat hij de rechtmatige troonopvolger van Rhidauna is. Samen met zijn kompanen die hem sinds het vorige boek bijstaan gaat hij in dit tweede deel van de serie op weg om het mysterie rond de dood van zijn ouders en broertjes te ontrafelen. Ondertussen heeft Ghyll er als koning vele nieuwe taken bijgekregen en stelt hij waar nodig zaken op orde. Overal waar hij tijdens zijn missie komt en waar onrecht wordt gedaan lost hij dit samen met zijn reisgenoten op.

Ghyll wordt nog steeds achtervolgd door de priesters van de Dar’khamorth. In het bijzonder door de mysterieuze Vasthul, die de kennis van de heks Luddeke heeft gestolen en daardoor het vermogen tot necromantie in zich heeft opgenomen. Dezelfde Luddeke heeft Vasthul echter vergiftigd wat ervoor zorgt dat Vasthul zich moet haasten wil hij Hardingraud vermoorden, voordat hij zelf het leven laat.

Veelvoud aan personages
In Zihaen zien we dezelfde kompanen terug komen die in Rhidauna hun intrede hebben gemaakt. Niet alle personages worden echter verder uitgediept. Ghyll maakt als hoofdpersoon de grootste groei door en heeft zich het koningschap schijnbaar moeiteloos aangemeten. Het blijkt dat zijn vermoorde oom Jadron hem al deze wijsheid heeft bijgebracht, maar waarom Ghyll in het vorige boek nog niet over deze kennis beschikte is dan ook een raadsel. Ghyll weet op kinderlijk eenvoudige wijze het onderzoek naar de dood van zijn ouders en broertjes op te lossen. Dit onderzoek is jaren daarvoor uitgevoerd door een heel scala aan mensen, maar schijnbaar wist niemand de voor de hand liggende puzzelstukjes op de juiste plaats te leggen.

Dat is ook precies de kern van het probleem in het boek. Waar Ghyll ook komt en welke problemen ook op zijn pad komen, hij neemt keer op keer precies de juiste beslissingen. Zo komt hij bijvoorbeeld voor een simpele inspectie naar een legerkamp en stelt zonder er al te veel over na te denken nieuwe mensen op belangrijke posities aan. Dit soort beslissingen pakken steeds weer perfect uit. Ghyll kan schijnbaar niets verkeerd doen en dit wordt op een gegeven moment zeer storend.

Voor de kroning ontvangt Ghyll een groot aantal gasten in zijn paleis. Zodra Ghyll Kerianna, de prinses van het koninkrijk Opit en tevens de zus van zijn nieuwe kompaan Zinobad in de ogen kijkt is het liefde op het eerste gezicht. Slechts dagen later trouwen ze en schijnen ze het perfecte stel te zijn. Dit soort gebeurtenissen zijn sprookjesachtig en passen totaal niet binnen de toon van de rest van het verhaal.

Horsman vuurt gedurende het verhaal een veelvoud aan namen op zijn lezers af. De ene legerofficier na de andere edele komt voorbij. Het is zeer lastig om al deze namen te onthouden en het is meer dan eens nodig om terug te bladeren om na te gaan over wie er tijdens het verhaal gesproken wordt.

Verbetering
Gelukkig zijn er ook een aantal verbeterpunten te noemen ten opzichte van het eerste deel. In Rhidauna bleken de werktuigen van de vijanden meer dan eens incapabel. Met dit zwakke punt wordt meteen in het eerste hoofdstuk van Zihaen afgerekend door uit te leggen dat, in het geval van het eerste boek, golems die worden aangestuurd door niet in het gevecht getrainde priesters ook slecht zijn in het gevecht. In Zihaen zijn de vijanden helaas slechts iets minder incapabel. Wat in het vorige boek ook een zwak punt was, was het feit dat Horsman een vast stramien hanteerde. In Zihaen is dit totaal niet meer het geval wat een veel prettigere leeservaring oplevert, aangezien het verhaal nu veel minder voorspelbaar is.

De vuurmagus Bo blijkt over krachten te beschikken die hem in staat stellen zichzelf, maar ook anderen buiten de portalen om te teleporteren naar welke plek binnen of net buiten het koninkrijk Rhidauna dan ook. Dit maakt de reis nog makkelijker dan de reis die ze in Rhidauna moesten voltooien.

Horsman weet de spanning naar het einde toe erg goed op te bouwen. Ghyll en zijn reisgezelschap hebben op een gegeven moment een reisdoel vastgesteld, waar Vasthul van op de hoogte is. Met zijn nieuwe kennis van de necromantie belooft dit een ijzersterke grande finale…

Conclusie
Zihaen is op bepaalde punten beter dan zijn voorganger, maar het boek bevat nog steeds teveel zwakke punten, zoals een protagonist die niks verkeerd kan doen, sprookjesachtige liefdesrelaties en incapabele vijanden. Horsman weet de spanning echter wel goed op te bouwen. Voor de beginnende fantasielezer is dit een prima serie om op te pakken, de doorgewinterde fantasielezer zal echter minder plezier kunnen beleven aan de boeken van Horsman.




De Schaduw van de Revenaunt 2: Zihaen

Paul E. Horsman | Zilverspoor | 2013

Hoe kwamen zijn ouders en broertjes om het leven? Waren het werkelijk ongelukken, of werden zij vermoord? Deze vraag moet de jonge Ghyll Hardingraud beantwoorden, voordat hij de troon van Rhidauna kan beklimmen.

Zijn zoektocht naar de waarheid voert hem en zijn Kompanen terug op een reis naar het verleden en langzaamaan ontrafelt hij een duister complot.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here