De laatste erfgenaam 1: De Saffieren Troon – Evi F. Verhasselt

0
98

Eleonora woont al jaren samen met haar vader vredig in Haviksnest in Zuid-Terumen, waar ook de zus van de koning, Ioanna, woont. Ondanks dat ze als elf in mensengebied woont, is ze tevreden met haar leven. Aan dat alles komt abrupt een einde tijdens de nacht van de Bloedmaan. Koning Ferderik van Zuid-Terumen wordt vermoord door de Bloedridders in opdracht van hun Magna Mater. Zij beschouwen het elfenras als oorzaak van alle ellende en kwaad in de wereld en zien het als hun plicht iedere elf uit de weg te ruimen.

Er zit voor Eleonora, haar vader en Ioanna niets anders op dan te vluchten. Samen met Yarbrin, een oude vriend van haar vader, en prins Nathan, neef van de vermoorde koning, vlucht Eleonora richting Eliflain. De Bloedridders zitten hen op de hielen en de reis door Du’var-dai zit vol gevaren. Maar ook het verleden van haar vader komt boven en bezorgt Eleonora een hoop vragen. Om Eliflain heelhuids te bereiken moet ze op zoek naar antwoorden, anders is ze een vogel voor de kat in het kluwen van de elfenmaatschappij.

Leuke personages
De Saffieren Troon is het eerste deel van de trilogie De Laatste Erfgenaam van Evi F. Verhasselt en dus zijn leuke personages belangrijk om het verhaal goed te laten beginnen. Het eerst hoofdstuk is een beetje verwarrend omdat er voor één personage verschillende aanspreektitels worden gebruikt, waardoor het lijkt alsof er meerdere mensen deelnemen aan de gesprekken. Gelukkig is dit na een paar pagina’s uitgeklaard en neemt het verhaal je vervolgens moeiteloos mee.

Het verhaal begint met de moord op de hele koninklijke familie van Zuid-Terumen, en de vlucht van Eleonora en haar gezelschap begint dus ook vlot en is een van de eerste gebeurtenissen in het boek. Gaandeweg krijgen ze allemaal duidelijke karaktertrekken. Het worden individuen en dat is altijd beter om je te kunnen inleven. Evi Verhasselt besteedt behoorlijk wat tijd in de gevoelens van Eleonora om ze goed te beschrijven. Ze is nog jong, heeft nooit veel gereisd en nu verliest ze de ene zekerheid na de andere. De verwarring en het verdriet zijn beide echt duidelijk zonder dat je het gevoel krijgt dat het overdreven is. Eleonora is een tiener en dat brengt ook de nodige opstandigheid met zich mee. Het helpt natuurlijk niet dat ze vaak het deksel op de neus krijgt als ze vragen stelt, meestal onder het mom van ‘het is voor je eigen veiligheid’. Haar frustratie daarvoor is echt typerend voor een tiener en haar reacties worden erg realistisch door Verhasselt beschreven.

Af en toe krijg je ook een kijkje in de gedachten van de anderen in het reisgezelschap en ook zij hebben duidelijk hun karaktertrekjes, waardoor ze geen oppervlakkige sidekicks worden. Dat zorgt ervoor dat je graag verder leest.

De Saffieren Troon leest enorm aangenaam en de personages worden goed opgebouwd.

Tipje van de sluier
Hoewel het verhaal voornamelijk de reis van Eleonora volgt en haar zoektocht naar antwoorden, zitten er meerdere elementen in het verhaal die duidelijk wel belangrijk zijn, maar hun rol is nog niet meteen duidelijk. Verhasselt heeft een paar hoofdstukken geïntegreerd die naar verschillende mensen en tijdstippen verwijzen, maar wie dat precies zijn en wat ze doen is nog niet meteen duidelijk. Soms krijg je wel al een naam, maar meestal gaat het om anonieme personages die waarschijnlijk later in de serie invloed zullen hebben op Eleonora.

Door die kleine verwijzingen licht Verhasselt al een tipje van de sluier op voor het vervolg, al weet je nog niet hoe die verhaallijnen deel zullen gaan uitmaken van het geheel. Aan de ene kant is het misschien een beetje jammer dat we enkel de verhaallijn van Eleonora van dichtbij volgen. Er zijn duidelijk nog een hoop stukjes van het verhaal die meer uitgewerkt hadden kunnen worden om de wereld meer vorm te geven. Vooral Eliflain is nog een groot mysterie. Maar aan de andere kant: Eleonora weet daar ook niets over dus leer je als lezer pas iets over haar thuisland als zij het zelf te weten komt. Op die manier maakt Verhasselt het mogelijk om de lezer dezelfde reis te laten doormaken als Eleonora. Je kunt dus alles pas in elkaar passen als Eleonora het te weten komt. Gelukkig gooit Verhasselt nog genoeg visjes uit om haar lezers mee te laten denken over hoe het plot zich kan ontvouwen. Je blijft dus wel geboeid verder lezen, zeker omdat niet alle elementen meteen uitgelegd worden. Voor mij was het dan ook een beetje jammer dat het boek nu al stopte en ik op het vervolg moet wachten om meer te weten te komen!

Conclusie
De Saffieren Troon leest enorm aangenaam en de personages worden goed opgebouwd. De basis zit goed en zet aan om te blijven lezen. De wereld bouwt Evi F. Verhasselt steen voor steen op naarmate Eleonora meer kennis vergaart over zichzelf, haar vader en zijn verleden. Je nieuwsgierigheid wordt gewekt en het verhaal blijft boeien tot het einde. In die mate zelfs dat het jammer is dat het vervolg nog niet verschenen is.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here