De kronieken van magie 3: De godenwereld – Ian Laverman

0
154

Het gezelschap heeft het moeilijk op hun tocht naar de godenwereld. In het oerwoud van Tenrou is de groep in tweeën gesplitst en dat terwijl het moeilijkste gedeelte van de reis nog moet komen. Ze moeten door het gevaarlijke rijk Yunnan reizen en elkaar terugvinden, maar met krijgsheer Ragnar die heerst over Yunnan is dat nog een grote uitdaging. Hij heeft het namelijk gemunt op Dillon en Griffin.

Het gezelschap gaat tot het uiterste om de godenwereld te bereiken, waar de bron van magie op hen wacht. Maar om elke hoek schuilen nieuwe gevaren die hen dwarsbomen. En ook de gevallen god Sitor is onderweg naar de bron. Zullen ze op tijd zijn om de wereld te redden of zal Sitor slagen in zijn opzet en stort hij de wereld in chaos?

Rollende koppen
In de eerste twee delen van De kronieken van magie was het al duidelijk dat het gezelschap niet in zijn geheel op hun bestemming zou aankomen. Eén voor één vielen ze ten prooi aan gevaren en oude vijanden die op de loer lagen. Nieuwe gezichten werden wel toegevoegd aan hun groep, maar naarmate ze dichter bij hun bestemming komen, wordt het gezelschap wel uitgedund. De koppen rollen in hoog tempo.

Het wordt voor Delia en Lilith steeds moeilijker om daarmee om te gaan: ze zijn de jongsten in de groep maar ze houden zich ondanks de vele sterfgevallen sterk. Delia kan natuurlijk altijd nog eens met Dillon praten en dat leidt wel af. De gesprekken tussen hen zijn nog steeds even vermakelijk als in de eerste delen en ook plagerijtjes vinden hun weg in de gesprekken tussen de rest van het gezelschap om de sfeer te verlichten. In vergelijking met de andere boeken is de sfeer echter donkerder. De tijd begint te dringen en de moeilijke situaties blijven zich opstapelen. Laverman slaagt er steeds opnieuw in om een situatie te bedenken waarin alles misloopt wat er kan mislopen net als je denkt: nu moeten ze toch eens wat vorderingen gaan maken. Meestal resulteert dit er dan wel in dat er iemand het leven laat en dan heb je als lezer soms wel een ‘heb ik dat nu goed gelezen?’-momentje. Toch voelt het niet vervelend en kun je meestal vlot verder lezen. Laverman heeft er duidelijk geen probleem mee om zijn personages dood te laten gaan, al zijn de slechteriken net onkruid dat niet wil vergaan.

De korte hoofdstukken die zo kenmerkend zijn voor Laverman in deze trilogie zorgen er ook nu weer voor dat je snel nog een hoofdstukje wil lezen om erachter te komen hoe het verder gaat.

Stijgende spanning
Doordat ze steeds van de ene situatie in de andere verzeild raken, voel je de spanning wel stijgen. Zo veel pagina’s zijn er nu ook weer niet en hoe verder je vordert, hoe dringender het wordt dat Delia en de rest hun bestemming bereiken. Ze moeten ook steeds meer beginnen met nadenken over wat ze gaan doen als ze de godenwereld eenmaal bereikt hebben. De onzekerheid van wat ze daar zullen aantreffen en of de god Sitor in de buurt is of niet, zet de zenuwen op scherp. Ook de nieuwe leden in de groep zorgen voor de nodige spanningen en herinneringen die opgerakeld worden, al zouden sommigen die liever vergeten.

Dit alles heeft natuurlijk tot gevolg dat je het boek nog moeilijk kan neerleggen. De korte hoofdstukken die zo kenmerkend zijn voor Laverman in deze trilogie zorgen er ook nu weer voor dat je snel nog een hoofdstukje wil lezen om erachter te komen hoe het verder gaat. Niet zo bevorderend voor de nachtrust. Alles volgt elkaar zeer snel op en je wilt gewoon verder blijven lezen. Het enige minpuntje dat daarmee te maken heeft is het laatste deel en het einde. Alles gaat zo vlug dat het einde nogal abrupt komt. Bij de andere boeken was dat minder een punt, omdat je wist dat er nog een vervolg kwam en dan is een cliffhanger lang zo vervelend niet. Nu heb je zoiets als: ‘Was dit het nu?’ en dat is jammer. Een mooiere afronding doet toch veel voor het verhaal. Maar dat neemt niet weg dat de hele reeks ontzettend leuk leest en een goede ontspanning is die ook nog eens het herlezen waard is.

Conclusie
Met De godenwereld heeft Ian Laverman van zijn debuut-trilogie De kronieken van magie een mooi geheel gemaakt. Het is grappig en spannend tegelijkertijd en het leest als een trein. Alleen jammer van het abrupte einde, want voor de rest is Laverman er absoluut in geslaagd om een fantastisch verhaal neer te zetten dat je moeilijk kan laten liggen als je eenmaal begonnen bent met lezen. Dus ook hier: als je op zoek bent naar een leuk boek om te ontspannen dan is De kronieken van magie zeker het overwegen waard!

[product_page sku=”9789463080507″]

De kronieken van magie 3: De godenwereld
De kronieken van magie 3
Ian Laverman
9789463080507
Zilverbron
RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Joke Michielsen
Joke leerde de rijke fantasy-wereld kennen via Harry Potter, maar werd verliefd op de wereld in Eragon van Christopher Paolini. Hoewel ze een voorliefde heeft voor epische en historische fantasy, geniet ze ook enorm van leuke Young Adults met een mythologische toets of Urban fantasy. Dit heeft geleidt tot een gevarieerde collectie fantasy-boeken met enkele favorieten van Sarah J. Maas, Cassandra Clare en Marion Bradley.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here