De Godenoorlogen 3: Het bloedende land – Richard Schwartz

0
183

Richard Schwartz heeft veel fans gekregen door zijn serie Het geheim van Askir en heeft er een mooi vervolg aan gegeven met de Godenoorlogen serie. Hoewel de eerste twee delen van deze serie anders waren dan ik had verwacht, hebben er toch een hoop bloedstollende gebeurtenissen plaatsgevonden. En ook na de afsluiting van deel twee blijf je met genoeg vragen achter. De belangrijkste van al die vragen is uiteraard: Hoe gaat het nu met Havald? Wacht niet langer af en pak dit derde deel en ga lezen! Of lees eerst de recensies van deel 1 en deel 2.

Let op: Deze recensie bevat spoilers voor het boek!

In de eerste twee delen van De Godenoorlogen van Richard Schwartz was Havald, zoals je gewend was in de boeken van de serie Het Geheim van Askir, niet meer de hoofdpersoon. Dit was niet heel gek, aangezien Havald in de eerste twee delen dood in de tempel lag. Er werd dus ook niet meer vanuit zijn gezichtspunt geschreven, wat ik persoonlijk wel jammer vond, want ik kon zijn kijk op het verhaal altijd erg waarderen. Wellicht was dit ook de reden dat ik de schrijfstijl van de eerste twee delen net iets minder fijn vond lezen.

Ik was daarom zeer verheugd dat Het Bloedende Land weer geschreven was vanuit Havald! Dit geeft geeft niet altijd een geheel obectief beeld van de werkelijkheid, maar dat is juist hetgene wat zo typerend is voor de stijl van Schwartz. Het is knap hoe hij de lezer meeneemt in het verhaal vanuit het gezichtspunt van Havald, waarbij je je heel erg in zijn gevoelens en gedachten kan inleven. Persoonlijk ben ik net als Havald ook zeer praktisch ingesteld, dus voor mij voelde zijn verhaal heel logisch. 

Dialogen vs. gevechten

In dit derde deel gaat Havald opzoek naar de reden van alle problemen in de Oostmark, waar altijd veel gevechten plaatsvinden met nomadenstammen. De vraag waar Havald mee op pad gaat is dan ook waar  al deze onderlinge haat vandaan komt. In de spannende missie in vijandig gebied maak je als lezer het nodige aan gevechten mee, maar hiermee weet Schwartz helaas niet hee erg te overtuigen. Het is gewoonweg niet de kracht van Schwartz om de gevechten echt tot leven te wekken en ervoor te zorgen dat je het gevoel hebt dat je er middenin zit.

Gelukkig hoeft hij het hier ook niet van te hebben. Het zijn de dialogen waar de schrijver echt in uitblinkt. Schwartz is een meester in het schrijven van dialogen, vol afwisseling en overtuiging. Gelukkig wordt er dan ook meer dan genoeg geconverseerd. Gesprekjes, discussies, toespraken, alles leest lekker weg! Je merkt aan alles dan Schwartz hier gewoon veel aandacht aan besteed. 

Conclusie

Het Bloedende Land begint vanaf het begin af aan lekker vlot. Er is meteen genoeg actie en fijne dialogen. Doordat je alles weer vanuit Havald bekijkt leer je de personages ook allemaal net wat anders kennen. Het voelt uiteindelijk ook niet meer alsof je het boek leest vanuit Havald, maar alsof jij het bent die al deze avonturen beleeft. Dit heeft allemaal te maken met het feit dat Schwartz een schrijver is die heel erg veel aandacht heeft besteed in het uitwerken van alle dialogen. Kortom, dit derde deel van De Godenoorlogen is weer een absolute aanrader!

RECENSIEOVERZICHT
Eindwaardering
Vorig artikelWinnaars World Fantasy Awards 2017 bekend
Volgend artikelGoblins 1: Dom en vervelend – Roulot & Martinage
Richard is geïnteresseerd geraakt in fantasy door Harry Potter en de Kronieken van de Drenai. De voorkeur van Richard gaat voornamelijk uit naar heroïsche fantasy en high fantasy met als favoriete schrijvers David Gemmell en Raymond E. Feist.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here