De Beproeving 2: Amerikaanse Nachtmerries – Stephen King

0
19

Omslag De Beproeving 2: Amerikaanse Nachtmerries

In 1978 kwam De Beproeving uit. In die tijd werd er nog veel uit Stephen Kings romans geschrapt, terwijl tegenwoordig zijn naam al voor een goede verkoop zorgt. In 1999 verscheen er dan de volledige versie – met de 150.000 geschrapte woorden – maar dan wel met een nieuw begin en einde. Maar ook in 2010 werd De Beproeving weer opgepakt, ditmaal niet voor een nieuwe versie van de roman, maar om het om te zetten in een vijfdelige graphic novelreeks. Roberto Aguirre-Sacasa verzorgt het script, Mike Perkins neemt het tekenwerk voor zijn rekening en Laura Martin geeft kleur aan het geheel.

Amerikaanse nachtmerries
De Amerikaanse overheid heeft een dodelijk virus ontwikkelt; de A-griep, ook wel de supergriep genoemd. De besmettingkans is 99,4%, het sterftecijfer ligt even hoog. Het virus is ontsnapt en Amerika lijkt verlaten. De weinige mensen die immuun zijn, blijven achter in een doodse wereld vol verrotting en geweld. De overlevenden vechten tegen hun angsten, terwijl ze zoeken naar iets wat hen weer hoop kan geven. Maar hun angsten lijken vergeleken bij een echte nachtmerrie maar erg klein. Randall Flagg, de Duivel zelve, zwerft rond en probeert onder de overlevenden zieltjes te winnen. Zijn voorkeur gaat uit naar zware gevallen.
Kunnen de overlevenden de eenzaamheid en de alom vertegenwoordigde dood wel aan?

Weer veel perspectieven, weer spannend
Net als Kapitein Trips kent ook Amerikaanse nachtmerries relatief veel perspectieven. Je volgt de personages terwijl de hele wereld om hen heen in elkaar lijkt te storten. De veranderende wereld vraagt veel aanpassingsvermogen van de personages, maar vaak gaat het wel erg ver. Zo moet de een, een eenentwintigjarige vrouw, haar vader zelf begraven. En dat terwijl het lichaam al meerdere dagen in de zomerse hitte in de slaapkamer heeft gelegen. En je legt je vader ook niet in zijn pyjama ten ruste. Maar dit is nog niet het ergste wat King in petto heeft voor zijn personages. Hoe denk je dat de supergriep voor een immune gevangene is? Met alleen wat water uit de wc en ratten als voer word je vanzelf gek. En hoe lang duurt het voor je je normen en waarden aan de kant gooit en aan de lijken van de andere gevangenen gaat knagen?
Amerikaanse nachtmerries kent geen spannende achtervolgingen en keiharde actie – maar wel een flinke ontploffing. En toch is het een zeer spannend werk. King zoomt in op de emoties van de personages. Hij kijkt hoe ver hij ze kan duwen voor ze breken. Maar in een verlaten wereld, waar een roestige spijker al je dood kan betekenen, kun je niet even ergens langs voor geestelijke steun en zul je je eigen problemen grotendeels zelf moeten oplossen. Als een zenuwinzinking waarschijnlijk tot de dood leidt, wordt het kijken naar extreme geestestoestanden zeer spannend.

Zelfde kwaliteit als vorig deel, geen paginanummering
De platen in Amerikaanse nachtmerries zijn vergelijkbaar met zijn voorganger, Kapitein Trips. De tekeningen zijn nog steeds erg realistisch en soms gruwelijk smerig. Ook nu kennen de bladzijdes relatief veel tekst. En opnieuw past dit allemaal goed bij elkaar en bij de oorspronkelijke auteur van het werk: Stephen King. Aguirre-Sacasa, Mike Perkins en Laura Martin hebben ook nu weer goed werk afgeleverd.
En er is nog iets wat overeenkomt met Kapitein Trips. Een handigheidje die de meeste boeken kennen, mist helaas in de werken uit deze reeks. In de recensie van Kapitein Trips had ik het nog niet gemeld, omdat het nog weinig stoorde, maar nu begint het ontbreken ervan toch vervelend te worden. Wat er mist; de paginanummers. De delen uit deze reeks zijn dan weliswaar mooie hardcovers, maar ze hebben geen leeslint. Je zult dus een ouderwetse boekenlegger moeten gebruiken. Als je als cijfergek – zoals ik – normaal de nummers onthoudt, is het wel even wennen dat je noodgedwongen over moet stappen op deze onbetrouwbare methode. Want zeg nou zelf, hoe vaak valt een losse boekenlegger eruit? En veel boekenleggers die je vast kunt zetten, beschadigen de pagina’s. En met zulke mooie, gruwelijke platen wil je toch geen krassen of kreuken?

Conclusie
In Amerikaanse nachtmerries gaat het vreselijke verhaal over een snel ontvolkende wereld verder. De personages worden verder uitgediept en in de realistische tekenstijl wordt hun wanhoop goed weergegeven. Schaf echter wel een boekenlegger aan die je vast kunt zetten zonder de bladzijden te beschadigen; de delen uit deze serie kennen geen paginanummering. Alles bij elkaar opgeteld is ook Amerikaanse nachtmerries een aanrader!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here