De Alchemisten 2: De Gouden Lelie – Richelle Mead

0
90

Omslag De Alchemisten 2: De Gouden Lelie

Sydney Sage is een alchemist, een lid van de orde die mensen beschermen tegen vampiers. Sydney’s orde is al honderden jaren oud en duldt op geen enkele manier de inmenging van vampiers en mensen, tenzij het om speciale missies gaat. Sydney is op zo’n speciale missie: ze is undercover op de middelbare school Amberwood in Palm Springs, om daar voor de oudere zus van Moroi-prinses Jill Dragomir-Mastrano door te gaan. Dhampiers Eddie Castile en Angeline Dawes zijn er om Jill te bewaken, terwijl Moroi Adrian Ivashkov altijd in de buurt te vinden is door zijn speciale band met Jill. Samen gaan ze door voor één grote familie en dat valt Sydney niet altijd gemakkelijk.

Alles in haar opleiding is erop gericht geweest dat de vampiers en dhampiers onnatuurlijk zijn, maar toch kan Sydney het niet helpen dat ze het kleine groepje om haar heen langzaam als vrienden begint te beschouwen. Wanneer er een aanval plaatsvindt op Sonya Karp en het blijkt dat er nóg een genootschap bestaat dat vampiers het liefst geheel van deze wereld verwijderd zou zien, wordt Sydney’s toch al niet eenvoudige leven rap een stuk ingewikkelder…

Nu Sydney de illegale handel in vampierbloed heeft opgespoord en de aanstichter ervan, de alchemist Keith Darnell, heeft aangegeven, staat ze in hogere achting dan ooit binnen het alchemistengenootschap. Dit is echter volkomen in strijd met haar eigen gevoel: gaat ze inmiddels niet veel te vriendschappelijk met Jill, Adrian, Eddie en Angeline om? Maar het is lastig om gevoel en plicht gescheiden te houden, zeker als je zoveel met elkaar te maken hebt.

Sydney holt van hot naar her om ieders problemen binnen de perken te houden, zodat maar niet ontdekt wordt wie ze werkelijk zijn. Eddie’s verliefdheid op Jill, die een relatie heeft met Eddie’s kamergenoot Micah; Angeline, die behalve onaangepast ook nog eens verkikkerd is op Eddie en dat op niet mis te verstane wijze duidelijk maakt; Jill, die niets liever wil dan modellenwerk doen; en tot slot Adrian, die wel heel veel tijd aan Sydney besteed, dronken of niet. Dan is er ook nog Sydney’s vriend Trey, die zich steeds vreemder gedraagt, en de bizarre opdrachten van haar geschiedenislerares annex heks, juf Terwilliger. Kortom, Sydney heeft het druk. Heel druk.

Hoewel het tempo wat ontbreekt, en de uiteindelijke plot van dit deel niet bijzonder sterk is, blijft het een heerlijk character-driven verhaal.

Trage start
En zo druk als Sydney het heeft, zou je verwachten dat er wel wat snelheid in het verhaal zit. Helaas niet, en dat is  opvallend voor dit verhaal van Richelle Mead. De karakterontwikkelingen van de personages komen in dit deel traag op gang, en hoewel het boek vlot leest, mis je als lezer het gevoel meegetrokken te worden in het verhaal. Daarnaast heeft Mead de neiging erg in Sydney’s gedachtepatronen te blijven hangen. Ja, we weten dat ze slim is, dat ze graag heel slank wil zijn en dat ze sociaal wat onhandig is. Maar was het nodig daarvoor ook nog een soort van mannelijke kloon van Sydney in het leven te roepen, die kan dienen als potentieel vriendje? Sydney is een heel leuke verteller, maar twee Sydney’s qua punctualiteit, IQ en calorieënfobie is voor de meeste lezers waarschijnlijk een beetje veel van het goede.

Bizarre ontwikkeling
Het is ook opvallend hoe gemakkelijk Sydney over haar afkeer van de dhampiers en de Moroi heen stapt. Natuurlijk is dat voor de ontwikkeling van het verhaal noodzakelijk, maar hoewel er hier en daar wel wat schuldgevoelens opborrelen bij Sydney, geeft ze zich wel erg makkelijk over aan haar leven. Haar weigering om bloed te doneren voor het onderzoek dat Sonya en Dimitri verrichten naar het effect van spiritus op Strigoi, was karakteristiek, maar dat ze vervolgens door één aanval door mensen overstag gaat, is een beetje moeilijk te geloven, zekervoor iemand die haar hele leven geïndoctrineerd is.

Het meest opvallende voorbeeld hiervan, naast de bloeddonatie, is Sydney’s omgang met Adrian. Kenners van de boeken van Richelle Mead zagen het al van mijlen ver aankomen, maar er broeit nu écht iets tussen die twee. Verbazingwekkend hoe de sociaal onhandige Sydney zo gemakkelijk met Adrian omgaat. Hoewel Adrian een geweldig personage is, ligt het er allemaal net iets te dik bovenop. Maar tegelijkertijd geeft dat niet, want ach… Wat is een wereld zonder liefde?

Plot?
Door al deze ontwikkelingen binnen de personages, sneeuwt wel de uiteindelijke plot een beetje onder. Er blijkt een eeuwenoude groepering te bestaan, die zich Strijders van het Licht noemt. Zij hebben zich al in de Renaissance afgescheiden van de alchemisten en geloven in uitroeiing van Strigoi, Moroi én dhampiers met behulp van geweld. Heel veel geweld. Sydney’s afschuw is makkelijk te geloven; tegelijkertijd zou ze de ideologie van de Strijders toch gedeeltelijk moeten steunen? De finale botsing tussen Sydney en de Strijders is spannend, maar niet meer dan dat – en dat is jammer.

Conclusie
Toch is De Gouden Lelie geen onaangenaam boek. De personages zijn aansprekend als altijd, en hoewel Sydney’s ontwikkeling eigenlijk te snel gaat, blijft ze boeiend om te volgen. Hoewel het tempo wat ontbreekt, en de uiteindelijke plot van dit deel niet bijzonder sterk is, blijft het een heerlijk character-driven verhaal.

[product_page sku=”9789048818617″]

De Alchemisten 2: De Gouden Lelie Boek omslag De Alchemisten 2: De Gouden Lelie
De Alchemisten 2
Richelle Mead
9789048818617
Uitgeverij Moon

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.