Interview met Tom Thys

0
31

 Voor onze Horror Themaweek interviewde we een Belgische schrijver die bekend staat om zijn duistere werk: Tom Thys. Afgelopen maand nog bracht hij zijn tweede verhalenbundel uit met horrorverhalen: Diabolik, een afspiegeling van onze duistere verlangens en onze verborgen obsessies. We vroegen hem naar zijn fascinatie rondom deze duistere thema’s en wat we nog meer van hem kunnen verwachten!

tomthijs

tomthijsTom, je hebt bij ons een naam gemaakt in het horrorgenre als schrijver van inmiddels heel wat gruwelijke/intens spannende verhalen. Welk aspect in dit genre spreekt jou zo aan?

Horror is het enige genre waarbinnen mijn hersenspinsels lijken te passen. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat ik geen horror zou schrijven, ook al maak ik af en toe een uitstapje naar dark fantasy, magisch realisme of absurdisme. Het feit is dat horror een perfecte manier is om alle ellende in mijn hoofd op een veilige manier te kanaliseren. In de vorm van korte verhalen probeer ik mijn angsten, trauma’s, nachtmerries en duistere visioenen aan de lezer te presenteren.

Naast het lezen/schrijven van fantasy ben je ook erg fan van (cult)horror films. Haal je hier veel inspiratie uit?

Niet rechtstreeks, maar door ongeveer elke horrorfilm gezien te hebben die er toe doet (gaande van Amerikaanse mainstream en B-films tot J-horror, Italiaanse splatter en alles wat zich daartussen bevindt) heb je wel een idee van wat werkt en wat niet werkt. En je kent de clichés en weet hoe die te omzeilen. Het helpt dus wel als je een brede kijk hebt op het genre. Met een brede kijk bedoel ik trouwens niet alleen het lezen van boeken of kijken van films, maar echt alles wat onder “horror” valt. Dat kan heel ruim zijn: black metal muziek, de schilderijen van Münch of Bosch… Vaak gaat het om het neerzetten van een bepaalde sfeer.

diabolikOp je website heb je een pagina waarin je voor enkele verhalen vertelt hoe je erop bent gekomen. Hoe lang broed jij normaal gesproken op een verhaalidee voordat het uit je pen komt? En ben je met veel verhalen tegelijk bezig of 1 per keer?

Die pagina heb ik speciaal gemaakt voor Volmaakt monster, omdat het mijn eerste boek was en omdat het me wel leuk leek voor lezers om vooraf/achteraf te kijken waar bepaalde van mijn ideeën vandaan komen. Sommige zijn autobiografisch, andere compleet verzonnen. Het is moeilijk te zeggen hoe lang ik met één verhaal bezig ben, aangezien ze onderling enorm verschillen in lengte. Het is wel zo dat ik maar één ding tegelijk schrijf. Ik begin aan iets, werk het af en ga verder. Maar het overkomt me voortdurend dat ik tijdens het schrijven van het ene verhaal inspiratie krijg voor een ander verhaal (mijn dromen heb ik namelijk niet in de hand). Zoals de meeste schrijvers heb ik ook een schrift waarin ik dingen opschrijf zodat ik er later naar kan teruggrijpen.

Je schrijft tot nu toe vooral korte verhalen, die worden gepubliceerd in bladen of bundels. Kun je daar beter je ei in kwijt dan een volledige roman?

Ja, absoluut. Ik heb gemerkt dat ik gewoon teveel inspiratie heb om in één roman te proppen. Al is inspiratie een eufemisme, in die zin dat het eerder angsten zijn die ik van me af moet schrijven. Door mijn verbeelding te fragmenteren in korte verhalen, lukt dat beter. Ik heb het gevoel dat ik mijn psyche zo beter onder controle kan houden. En geloof me: dat is nodig.

Hoe selecteer je de verhalen in de bundels die je uitbrengt. Is er een bepaalde spanningsboog, of thematische selectie die je wil presenteren?

Mijn eerste bundel, Volmaakt monster, was een dwarsdoorsnede van het beste werk dat ik in de vijf voorafgaande jaren had geschreven. Mijn nieuwe bundel, Diabolik, is daarentegen heel bewust samengesteld. Deze verhalen laten zich verbinden door een rode draad en spelen zich ook grotendeels in en rond Antwerpen af, de stad waar ik ben opgegroeid en nog steeds woon. Ze zijn los van elkaar te lezen, maar wel zo opgebouwd dat ze een geheel vormen. Zoals op de flaptekst vermeld staat, schetsen ze een portret van menselijk verval. In elk verhaal staat bovendien één medium centraal (bv. een obscure film of een mysterieuze tatoeage) waarrond die neerwaartse spiraal van seks, geweld, normvervaging en middelenmisbruik zich voltrekt.

Wat in je bundels naar voren komt is dat je erg bedreven bent in het mixen en experimenteren van verschillende (sub)genres. Denk je daar van te voren over na, of komen de verschillende elementen naar voren tijdens het schrijven?

Het klopt dat Volmaakt monster een bonte mengeling was. De genres waren uiteenlopend, waaronder een superheldenverhaal, volbloed horror of onvervalste slapstick over een beerput (deels autobiografisch trouwens), maar ook verhalen in dagboekvorm of in de jij-vorm. Weliswaar telkens met een scherp randje. Voor elk verhaal stippel ik vooraf een bepaalde sfeer, schrijfstijl en perspectief uit. Dit gebeurt eerder onbewust dan bewust en het komt zelden voor dat ik dit nadien nog wijzig.

Aangezien de verhalen in mijn nieuwe bundel onderling met elkaar verbonden zijn door een rode draad, zijn de stijlen en subgenres hier minder uiteenlopend. Met Diabolik had ik de bedoeling om een totaalervaring te creëren, los van het feit dat elk afzonderlijk verhaal elke individuele lezer op een andere manier zal bevallen.

Je doet ook veel mee aan schrijfwedstrijden, waarom is dit voor jou belangrijk?

Vroeger meer dan nu was het een motivatie om mijn productie op te drijven. Als ik nu terugblik naar vijf jaar geleden, sta ik versteld van het groeiproces dat ik zowel thematisch als stilistisch heb doorgemaakt. Dat is mede te danken aan het voortdurende schrijven en de juryrapporten. Bovendien zijn wedstrijden ook een bestemming voor mijn verhalen. Uiteindelijk is schrijven meer dan een hobby. Het is een passie en ik wil er iets mee bereiken, ook al is dat maar kleinschalig zoals één lezer aan het huiveren brengen. Tegenwoordig zijn wedstrijden voor mij minder prioritair – al neem ik nog zeer regelmatig deel – aangezien ik op de een of andere manier altijd wel de weg naar publicatie (en dus lezers) vind.

Enkele verhalen heb je nu vertaald naar het Engels, hoe is de reactie in het buitenland geweest op jouw verhalen?

Goed. Vooral het verhaal Tussenstop uit Volmaakt monster, vertaald door Myrthe Meisner als Stopover doet het goed. Het is inmiddels al in twee verschillende magazines verschenen en het werd onlangs ingezonden voor de bundel Year’s best dark fantasy & horror, geredigeerd door Paula Guran. De selectie wordt ergens eind dit jaar gemaakt. Afwachten maar…

Met je voorliefde voor horrorfilms, zou het jou interessant lijken zelf eens een filmscript te schrijven?

Scenario’s schrijven is natuurlijk een heel specifieke branche, met een andere aanpak dan korte verhalen. Ruimte voor literair proza is er niet meteen. Het gaat meer om het in zakelijke stijl neerzetten van sprekende beelden en een zekere logica. Daar zijn ook speciale opleidingen voor en die heb ik niet gevolgd. Onlangs vroeg iemand me of ik het cool zou vinden om een van mijn verhalen verfilmd te zien. Ik heb daar even moeten over nadenken. Ik kan het me nauwelijks voorstellen, eerlijk gezegd, al zou het wel een opstapje zijn om een breder publiek te bereiken. Film blijft sowieso mijn eerste liefde. Daarom ben ik heel verheugd dat ik binnenkort terug voor It’s only a movie ga schrijven.

Met onze themaweken proberen we zowel nieuwelingen als ervaren rotten in een bepaald genre te bereiken. Welk boek of welke schrijver zou jij beide groepen voor deze Horror Themaweek aanbevelen om op te pakken (behalve je eigen bundels natuurlijk!)?

Nu de winter eraan komt wil ik Horrorwinter van Jack Schlimazlnik aanbevelen. Het is te lezen als e-book via smashwords. Het is een bijzondere collectie verhalen die zich quasi allemaal op bestaande (Nederlandse) mythes en folklore baseren. Zelf vond ik de verhalen over de Elfstedentocht het best. Ook de boeken van Anthonie Holslag zijn rasechte horror van Nederlandse bodem. Zijn nieuwste boek komt eind deze maand uit en daar ben ik enorm benieuwd naar.

Om buiten onze taalgrens te gaan: Swamp Foetus van Poppy Z. Brite en Haunted van Chuck Palahniuk zijn boeken die beginnen waar het werk van pakweg Stephen King ophoudt. Literaire horror op zijn best.

Is er al meer te vertellen over je volgende project?

Ja! Een geïllustreerd kinderboek (uiteraard genre griezel). Op redactie na is de tekst helemaal klaar. Ik wacht nog op enkele illustraties van de getalenteerde Leslie Saurus en daarna is het zoeken naar een uitgever. Dan zijn ook kinderen niet veilig meer voor mijn verbeelding, haha.

En natuurlijk ben ik ook met een nieuwe bundel voor volwassenen bezig, genre literaire horror. Het wordt geen rechtstreeks vervolg op Diabolik, maar de verhalen situeren zich wel in dezelfde sfeer. Ik ben namelijk nog lang niet uitverteld over de aftakeling van Antwerpen en haar bewoners.

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here