Het Young Adult panel tijdens Castlefest

0
210

FantasyWereld was op de zaterdag aanwezig tijdens Castlefest, het grootse fantasyevenement in Lisse. Hier was ook een panel voor de YA-lezers met Jeroen van Unen (bekend van de De Nachtuilen boeken), Manon Spierenburg (bekend van de Out There-trilogie), Alwyn Hamilton (bekend van de Rebel in de woestijn-trilogie) en Marte Jongebloed (bekend van de Heksenspiegel-trilogie) als host. Deze vier schrijvers vertelden over het YA-genre, over schrijven en hun eigen boeken.

Het panel begon met een bespreking van de volgende stelling: het YA-genre is alleen bedoeld voor lezers die in de YA-leeftijdsgroep vallen. Hier waren alle auteurs het niet mee eens. Marte Jongebloed vertelde dat het YA-genre juist een hele brede doelgroep heeft. Zo is de Heksenspiegel trilogie bedoeld voor lezers die ouder zijn dan dertien jaar, terwijl ze vele mailtjes heeft ontvangen van oudere lezers die haar boek hadden gelezen. Alwyn Hamilton voegt daaraan toe dat het YA-genre gaat over jonge mensen die in een cruciale fase in hun leven zitten. In deze fase veranderen ze enorm en leren ze meer over zichzelf. Het YA-genre gaat over persoonlijke ontwikkeling, iets wat niet alleen jongeren, maar ook oudere lezers aanspreekt.

 

Daarna werden de schrijfprocessen van de auteurs besproken. Manon Spierenburg is een echte planner, aangezien zij als scenarioschrijfster heeft geleerd om een duidelijke planning te maken. Ze begint met een synopsis van een half A4’tje, om vervolgens een indeling te maken van alle hoofdstukken. Hierna gaat ze pas over op een grotere constructie en schrijft ze haar verhaal volledig uit. Jeroen van Unen gaat juist chaotischer te werk, want hij ontdekt tijdens het schrijven juist hoe het verhaal verloopt. Hij weet de hoofdlijnen van zijn verhaal, maar de zijwegen komt hij gaandeweg het schrijven tegen. Alwyn Hamilton is juist een dagdromer die eerst lang nadenkt over haar verhaal voordat ze eraan begint en herschrijft veel. Marte Jongebloed kon zich juist meer vinden in het proces van Manon. Marte heeft zelf op de toneelacademie gezeten en plot daarom al veel voor het schrijven, maar tijdens het schrijven maakt ook zij veel verrassingen mee die haar verhaal een andere wending geven.

Vervolgens werd de worldbuilding van een fantasywereld besproken, want hoe zorg je ervoor dat je fantasywereld aanvoelt als werkelijkheid? Jeroen van Unen had de echte wereld als uitgangspunt, maar voegde een extra element toe, namelijk een vliegend eiland vol magiërs. Manon Spierenburg vertelde dat wij denken dat we met onze zintuigen alles kunnen waarnemen, maar wat als er meer werkelijkheden zijn die wij niet kunnen zien? Fantasy toont ons hoe gammel onze werkelijkheid is, maar ook hoe die zou kunnen zijn. Alwyn Hamilton had de Arabische cultuur als basis, maar probeerde juist vele andere elementen toe te voegen, zoals een eigen mythe over het ontstaan van magie in haar wereld. Marte Jongebloed gebruikte de hedendaagse heksenwereld, aangezien ze ontdekte dat in haar eigen buurt er mensen wonen die zichzelf heksen noemen. Het voelde voor haar als een tweede maatschappij en had zich er enorm in verdiept, waardoor haar boek haast geen fantasy meer is!

Marte Jongebloed vroeg daarna of de auteurs in hun eigen fantasywereld zouden willen leven, aangezien zijzelf als het ware al in haar wereld bestaat. Alwyn Hamilton zei meteen nee, aangezien ze zeker wist dat ze daar niet zou overleven. Voor haar is het veel te heet, maar haar wereld na het derde deel van haar boek zou misschien wel aangenaam kunnen zijn. We zijn benieuwd wat er dan aan het einde van deze trilogie gaat gebeuren… Jeroen van Unen zou zijn eiland wel willen bezoeken, maar alleen het eiland in de eerste situatie van de eerste twee delen van De Nachtuilen. Daarna wordt het namelijk verschrikkelijk angstaanjagend… Manon Spierenburg heeft zo lang gefilosofeerd over haar bijzondere wereld/dimensie, dat ze gelooft dat deze wereld zou kunnen bestaan.

Tot slot vroeg Marte Jongebloed over de research die de schrijvers deden voor hun verhaal. Zijzelf leerde over de hedendaagse heksengemeenschap, dus ze was benieuwd hoe anderen dit deden die een eigen fantasywereld verzonnen. Jeroen van Unen zorgde er vooral voor dat hij veel boeken las over magie en fantasy, aangezien hij zo de hulpmiddelen begreep die zijn wereld zouden maken. Alwyn Hamilton bezocht veel reisverslagen en gebruikte vaak Google Maps. Afstanden vond ze erg lastig in te schatten, dus zocht ze op hoe lang het zou duren om te lopen vanuit Jemen naar Israël. Ze kreeg hierbij alleen maar foutmeldingen, dus ze is bang dat ze in de gaten wordt gehouden door de overheid, helemaal omdat ze onder andere ook onderzoek moest doen naar explosies en vergif… In de boeken van Manon Spierenburg zijn veel referenties naar verschillende popculturen, dus voor haar was het vooral veel checken of alle referenties klopte. Ze zou volgens haar nu met gemak Trivia kunnen winnen!

Na het beantwoorden van wat vragen van het publiek was het uur alweer afgelopen. Mensen konden hun boeken laten signeren en nagenieten van een interessant panel over YA-boeken!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.