FantasyWerelds Favoriete Fantasycliché

0
42

 

Na het lezen van een behoorlijk aantal fantasyboeken ontkom je er niet aan om bepaalde patronen terug te zien komen. Thema’s en karakters worden regelmatig hergebruikt in fantasyverhalen. Denk aan de oude wijze tovenaar die als mentor van de jonge hoofdpersoon optreedt, of de geadopteerde boerenknul die koninklijk bloed blijkt te hebben. Sommige clichés zouden wel eens te ruste mogen worden gelegd, maar anderen zijn en blijven gewoon goed werken in fantasy.

Daarom zette de redactie van FantasyWereld hun favoriete clichés eens op een rijtje. En omdat we deze week op FantasyWereld aan hem hebben gewijd, doet ook J. Sharpe een duit in het zakje. Natuurlijk willen we ook graag weten welk cliché jou nooit zal vervelen! Laat het ons weten door hieronder een reactie achter te laten of bezoek ons op het forum!

 



De Middeleeuwse setting
J. Sharpe
Mijn favoriete cliché is er één die in bijna elk fantasyboek voorkomt: de setting. Daarmee bedoel ik het middeleeuwse sfeertje, de wapens, de paarden, bossen, kastelen, et cetera. Het is een cliché dat bijna onvermijdelijk is als je een klassiek fantasyverhaal wilt schrijven, zo lijkt het. Toch zijn er wel uitzonderingen te vinden die de regel bevestigen. Maar persoonlijk smul ik van zo’n setting, cliché of niet.


De onwetende magiër Connie Flipse
Mijn favoriete fantasycliché is de jongeman (vaak van eenvoudige afkomst) die, zonder dat hij het weet, aangeboren magische krachten heeft. Ik vind het heerlijk om te lezen over de onverklaarbare dingen die gebeuren in het leven van de nog onwetende tovenaar. Dit vond ik in het eerste Harry Potter-boek erg vermakelijk om te lezen. De verbazing als de gave ontdekt wordt en het met vallen en opstaan onder de knie krijgen van de magie, waarbij tegen het einde van het boek de jongeman net machtig genoeg is om de wereld te redden of om de schurk van het verhaal te verslaan. Ook in de Kronieken van Belgarion van David Eddings is dit heel kort door de bocht wat er in die boeken gebeurt… Hoezo cliché? Maar ik betrap me er steeds weer op dat ik, als ik deze boeken lees, verkocht ben.


De stoere vrouw – Adinda Verburg
Waarschijnlijk is het ergens begonnen met Red Sonja, een personage dat losjes is gebaseerd op een creatie van Conan-auteur Robert E. Howard. Ze is (uiteraard) verschrikkelijk mooi, een vervaarlijke strijdster, ze draagt over het algemeen alleen een maliënbikini of iets dergelijks en tja… Ze is gewoon stoer. In haar kielzog kwamen Spiderwoman, Lara Croft en vrouwen als Cara uit de Wetten van de Magie. Verschrikkelijk cliché natuurlijk, die ‘ik ben zo vrijgevochten maar too sexy for a decent shirt’-types. Dachten de auteurs soms dat emancipatie alleen behelst dat een lustobject ook kan vechten? Of gaat het hen om het zekerstellen van een mannelijk lezerspubliek? Belachelijk! Maar tja… Ze zijn gewoon zo stóer…


De cryptische profetie – Dave
Weinig fantasyhelden gaan op pad zonder een cryptische profetie die hen de weg moet leiden. Hoewel deze profetie bijna altijd van dubieuze aard is, nooit vertelt wat er nou precies verwacht wordt van de held en er altijd een addertje onder het gras ligt, komt hij uiteindelijk altijd uit. Soms bijna letterlijk, vaak met een kleine twist. Voor de lezer blijft het leuk om de betekenis van de profetie te achterhalen naarmate het verhaal vordert. Vooral de zogenaamde Voorspellingen van de Draak uit Robert Jordans Het Rad des Tijds blijven mij telkens intrigeren en verrassen. Door dubbele lagen in een profetie te verwerken kan een auteur zelfs de meest doorgewinterde fantasylezer op het verkeerde been zetten.


De onwillige heldTim de Klerk Wolters
Mijn favoriete fantasycliché is zonder twijfel de onervaren en onwillige jongeman of -vrouw die uitgroeit tot een grote held. Ik kwam dit tegen bij de eerste fantasyboeken die ik las, de Harry Potter-boeken, en in de jaren die volgden zag ik dit concept regelmatig terugkeren. Om twee voorbeelden te geven: Verboden en Verbannen van J. Clemens en Magiër van Raymond E. Feist. Het verveelt mij gewoon nooit om de groei te zien die deze karakters doormaken, om ze te zien worstelen met hun nieuw verworven vaardigheden, ze de vele obstakels in het verhaal te zien overwinnen en vervolgens in een grande finale met alles wat ze hebben de grote antagonist te verslaan. Heerlijk!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here